Biblia Wujka (1923)/Apokalipsa św. Jana 2

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Poniżej znajduje się Apokalipsa św. Jana podzielona na rozdziały. Jeżeli chcesz skorzystać z całego tekstu zamieszczonego na jednej stronie, przejdź tutaj.

Biblia Wujka
Nowy Testament - Apokalipsa św. Jana

1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 - 17 - 18 - 19 - 20 - 21 - 22


Rozdział II.

Rzeczy przyszłe kościołów w Ephezie, Smyrnie, Pergamie i Tyatyrze, które Jan święty widział, z różnością złych i dobrych wystawia.


Aniołowi Ephezkiego kościoła napisz: To mówi, który trzyma siedm gwiazd w prawicy swéj, który chodzi między siedmią lichtarzów złotych:

Wiem sprawy twoje i pracą i cierpliwość twoję, a iż nie możesz cierpieć złych, i doświadczałeś tych, którzy się mienią być Apostoły, a nie są, i nalazłeś je kłamcami.

I masz cierpliwość i znaszałeś dla imienia mego, a nie ustałeś.

Ale mam przeciw tobie, żeś miłość twoję pierwszą opuścił.

Pamiętajże tedy, zkądeś wypadł, i czyń pokutę,[1] a uczynki pierwsze czyń. A jeźli nie, przyjdę tobie a poruszę lichtarz twój z miejsca swego, jeźli nie będziesz[2] pokuty czynił.

Ale to masz, iż nienawidzisz uczynków Nikolaitów, których i ja nienawidzę.

Kto ma ucho, niech słucha, co Duch mówi kościołom. Zwyciężcy dam jeść z drzewa żywota, które jest w raju Boga mojego.

A Aniołowi kościoła Smyrneńskiego napisz: Toć mówi pierwszy i ostatni, który był umarł i żywie:

Znam ucisk twój i ubóstwo twoje, aleś jest bogaty, i bluźnią cię ci, którzy się powiadają być Żydami, a nie są, ale są bóżnicą szatańską.

10 Nic się nie bój tego, co masz cierpieć. Oto ma wrzucić djabeł niektóre z was do ciemnice, abyście byli kuszeni; i będziecie mieć ucisk przez dziesięć dni. Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci wieniec żywota.

11 Kto ma ucho, niech słucha, co Duch mówi kościołom: Kto zwycięży, nie będzie obrażon od wtóréj śmierci.

12 A Aniołowi kościoła Pergameńskiego napisz: To mówi ten, który ma miecz z obudwu stron ostry:

13 Wiem, gdzie mieszkasz, gdzie jest stolica szatańska, i trzymasz imię moje, i nie zaprzałeś się wiary mojéj i w one dni, kiedy Antypas, świadek mój wierny, zabit jest u was, gdzie szatan mieszka.

14 Ale mam przeciwko tobie trochę, iż tam masz trzymające naukę Balaamowę, który uczył Balaka, aby wrzucał zgorszenie przed syny Izraelskie, żeby jedli i porubstwo płodzili. [3]

15 Także masz i ty trzymające naukę Nikolaitów.

16 Tymże sposobem[4] pokutę czyń; a jeźli nie, przyjdę tobie rychło i będę walczył z nimi mieczem ust moich.

17 Kto ma ucho, niech słucha, co Duch mówi kościołom: Zwyciężcy dam mannę skrytą i dam mu kamyk biały, a na kamyku imię nowe napisane, którego nikt nie zna, jedno który bierze.

18 A Aniołowi Tyatyrskiego kościoła napisz: To mówi Syn Boży, który ma oczy jak płomień ogniowy, a nogi jego podobne mosiądzowi:

19 Znam uczynki twoje i wiarę i miłość twoję i posługowanie i cierpliwość twoję i uczynki twoje ostatnie, których więcéj niż pierwszych.

20 Ale mam przeciwko tobie trochę, iż niewieście Jezabeli, która się mieni być prorokinią, dopuszczasz uczyć i zwodzić sługi moje, żeby porubstwo płodzili i rzeczy bałwanom ofiarowane jedli.

21 I dałem jéj czas, aby[5] pokutę czyniła: a nie chce[6] pokutować z porubstwa swego. [7]

22 Oto porzucę ją na łoże, a którzy z nią cudzołożą, w ucisku bardzo wielkim będą, jeźliby nie[8] pokutowali z uczynków swoich:

23 A syny jéj pobiję śmiercią; i poznają wszystkie kościoły, iżem Ja jest, który badam się nerek i serc, i dam każdemu z was według uczynków jego. [9]

24  A wam mówię i drugim, którzyście w Tyatyrze, którzykolwiek nie mają téj nauki, którzy nie poznali głębokości szatańskiéj, jako mówią: Nie włożę na was innego brzemienia.

25 Wszakże to, co macie, trzymajcie, aż przyjdę.

26 A ktoby zwyciężył i zachował aż do końca uczynki moje, dam mu zwierzchność nad pogany. [10]

27 I będzie je rządził laską żelazną, a jako statek garncarski będą skruszeni.

28 Jakom Ja téż wziął od Ojca mojego: i dam mu gwiazdę zaranną.

29 Kto ma ucho, niech słucha, co Duch kościołom mówi.


Przypisy

  1. t. j. dosłownie: i upamiętaj się.
  2. t. j. dosłownie: jeźli się nie upamiętasz.
  3. Num. 24, 14.25, 2.31, 16.
  4. t. j. dosłownie: Tymże sposobem upamiętaj się.
  5. t. j. dosłownie: aby się upamiętała.
  6. t. j. dosłownie: a nie chce upamiętać się.
  7. Job. 24, 23.
  8. t. j. dosłownie: jeźliby się nie upamiętali.
  9. 1. Król. 16, 7. Psal. 7, 10. Jer. 11, 20.17, 10.20, 12.
  10. Psal. 2, 8.