Śpiewnik kościelny/Do ciebie Panie pokornie wołamy

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Do ciebie Panie pokornie wołamy
Pochodzenie Śpiewnik kościelny
Redaktor Michał Marcin Mioduszewski
Data wydania 1838
Druk Stanisław Gieszkowski
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Inne Cały rozdział Pieśni przygodne
Pobierz jako: Pobierz Cały rozdział Pieśni przygodne jako ePub Pobierz Cały rozdział Pieśni przygodne jako PDF Pobierz Cały rozdział Pieśni przygodne jako MOBI
Indeks stron

PIEŚŃ II.
W każdem utrapieniu.



\relative c' {
    \clef tenor
    \key c \major
    \time 2/2
    \autoBeamOff

    \stemDown c4 c2 b4 | a4 (c4) b2 | c4 c8 [e8] d4. b8 | a4 (c4) b2 | \break
    \repeat volta 2 {
      \time 3/2 b2 a2 d2 | c4 (b4) a1 | \time 2/2 c4 b4. (a8) \stemUp g4 | \stemDown a4 b8 [a8] \stemUp g2 }
}
\addlyrics { \small {
    Do cie -- bie Pa -- nie po -- kor -- nie wo -- ła -- my,
    Łzy wy -- le -- wa -- jąc ser -- de -- cznie wzdy -- cha -- my.
}}


Do ciebie Panie pokornie wołamy,
Łzy wylewając serdecznie wzdychamy.

Racz na nas wejrzeć z nieba wysokiego,
A racz pocieszyć człowieka grzesznego.
Któregoś Panie zbytnie umiłował,
I Krwie najświętszej przelać nie litował.
Acz miecz twój srogi bardzo się rozszerzył,
By złości nasze swą srogością zburzył.
Lecz nic nie dbamy, w złościach naszych trwamy,
Jednakże Panie ku tobie wołamy:
Byś złości nasze łaskawie przebaczył,
A gniew swój srogi pohamować raczył.
Użycz łaski twej ku upamiętaniu,
Daj serce prawe ku twemu wzywaniu;
Abyśmy zawsze w pobożności żyli,
Ciebie z świętemi na wieki chwalili.


Znak domeny publicznej
Tekst lub tłumaczenie polskie jest własnością publiczną (public domain), ponieważ prawa autorskie do niego wygasły (expired copyright).