W małym, okolonym murem ogródku na podwórzu domu Ibn Tassila zapanowała cisza.
Ibn Tassil i lekarz utkwili nieruchomy wzrok w twarzy Żałyńskiego, który z zainteresowaniem oglądał niewielką metalową, sczerniałą od starości tabliczkę, pokrytą niewyraźnemi linjami i znakami.
W oczach obu Arabów malowała się niecierpliwość, oczekiwanie i niepokój. Zwłaszcza El Terim, który przed niespełna paroma minutami wręczył Żałyńskiemu ową zawiniętą w chustę tabliczkę, aż drżał obecnie ze wzruszenia, przenosząc bystre, niespokojne spojrzenie z twarzy Europejczyka na trzymany przezeń przedmiot i odwrotnie.
Żałyńskiego w pierwszym rzędzie zadziwił ciężar tabliczki, której wymiary były względnie niewielkie. Był to kwadrat o bokach długości najwyżej ośmiu centymetrów. Grubość tabliczki
Strona:Wacław Niezabitowski - Skarb Aarona.djvu/53
Ta strona została skorygowana.
III
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/Wac%C5%82aw_Niezabitowski_-_Skarb_Aarona.djvu/page53-1024px-Wac%C5%82aw_Niezabitowski_-_Skarb_Aarona.djvu.jpg)