Strona:S. Napierski - Pusta ulica.djvu/101

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.

    „Wilhelm-Meister“: najbardziej arystokratyczna z wielkich powieści.

    „Dichtung und Wahrheit“ Goethego: ciepły osuszający wiatr; suchoryt; genjalna wyrazistość konturów.

    E. A. T. Hoffmann,[1] czyli przekorność przeznaczenia; parabola; życie ironiczne.

    E. A. T. Hoffmann:[2] wyuzdanie szczupłej wyobraźni.

    Jean-Paul: powietrze odurzające chmielem; obłoki w różach; baranki utrefione, jak obłoczki: loki, pachnące fiołkami i paczulą; a pośród łez fontanny przejmujący i słodki, jak słowik, ton zawodzących skrzypiec.

    Jean-Paul: różana chmurka, która prze-

    1. Przypis własny Wikiźródeł Powszechnie imiona Hofmanna podaje się w kolejności Ernst Theodor Amadeus, tak więc skróty imion winny być w następstwie E. T. A.
    2. Przypis własny Wikiźródeł jw.