Strona:Rabindranath Tagore - Pieśni ofiarne.djvu/37

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Niech zgasnę, — potem z dnia aureolą
Wpleć mnie w Twój uśmiech białego poranka
I strząśnij rosą z Twojej zorzy wianka!