Strona:Poezye cz. 1 (Antoni Lange).djvu/055

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


II.

Kwiaty sieroce,
Czy pamiętacie wy te słodkie dni,
Czy pamiętacie wy te słodkie noce?

Niegdyś błądziliśmy razem śród pól.
Dziś już nie błądzim; lecz został mi ból!

Czy pamiętacie wy te słodkie noce
I ową gwiazdę, co na niebie lśni?

Niegdyś błądziliśmy razem śród pól.
Dziś już nie błądzim; lecz został mi ból!

Ach, ową gwiazdę, co na niebie lśni,
Ale zagasła w rozstania pomroce...

Niegdyś błądziliśmy razem śród pól.
Dziś już nie błądzim; lecz został mi ból!

Zgasła ma gwiazda w rozstania pomroce,
Jedynym świadkiem moich wspomnień — wy!

Niegdyś błądziliśmy razem śród pól.
Dziś już nie błądzim; lecz został mi ból!