Ta strona została uwierzytelniona.
Z TEGOŻ ZBIORKU.
Smutek myśl naszą mroczy, z niej wyplenia
Złudne miraże, urojone światy,
Rozkoszne wonie i barw świetność
Na lśniące szrony i lodowe kwiaty.
Łza w smutku — deszczyk ciepły to wiosenny,
Co w skrzepłej glebie nowe życie nieci;
Nie daje myśli zapaść w letarg senny
I wypleniony znowu łan jej kwieci.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/ce/Z_bratniej_niwy_ornament_3.png/50px-Z_bratniej_niwy_ornament_3.png)