Strona:PL Wyspiański - Legenda.djvu/45

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.

brat niech mi miecz ostawi,
co krwią się bratnią krwawi,
do rąk poda«.

ŁOPUCH
(pokręca liry)

4.  »Siostro, siostro miecz kuty;
poco tuleje zbywasz,
poco ostrza dobywasz — ?
Oczy sępie zachodzą ci mgławo«.

ŚMIECH
(pokręca liry)

5.  »Twe oczy zajdą mgławo,
jak z ciebie krwi utoczę;
zabiłeś ty starszego,
legnij od ciosu mego.
Miecz kowan o krzemiony
po rękojeść, po koral wprawiony,
lela lela u skał,
gdzie gad leżysko miał«.

ŁOPUCH
(pokręca liry)

6.  »Ja ginę a ty pomnij
krasa, młoda, urodna;
matka nam powiadała,
że cię znajdę chowała,
porzuconą w szawarach
na wiślanych moczarach,
tyś jest rusalna wodna,
o ciebie się upomni woda«.