Strona:PL Wyspiański - Bolesław Śmiały.djvu/90

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.
    KRÓL

    Precz mi z oczu — precz z oczu człowieku!

    2. WIEŚĆ
    (przechodzi)
    3. WIEŚĆ

    SCENA 3.   Na Skałce syn i żona
    tam płaczą, tam żałują...
    słyszysz jak płaczą — — ?

    KRÓL

    Deszcz pluskocze i wichry tam dują,
    z rynien ścieki sączą i kołaczą.

    3. WIEŚĆ

    Twoi czterej pancerni,
    że królowi są wierni,
    miecze we krwie płukają u zdroju.
    Czy ich weźmiesz do boju,
    gdy miecze do cna opłuczą — ?

    KRÓL

    Mgły jakoweś przed gankiem się włóczą.
    Kto ty jesteś? — Nie pomnę,
    nie widziałem cię wprzódzi.

    3. WIEŚĆ

    Miej me słowa w pamięci przytomne:
    Sława twoja cię łudzi.

    KRÓL

    Co ty kraczesz — — — ?