Strona:PL Wyspiański - Bolesław Śmiały.djvu/91

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.
    3. WIEŚĆ

    Zwiastuję:
    Sława twoja cię truje.
    Sława twoja Śmierć tobie u ludzi.

    3. WIEŚĆ
    (przechodzi)
    KRÓL

    Zniknął, uciekł, — złe licho.
    Jak ponuro, na komorach, jak głucho.
    Jeno wicher ten duje na polu,
    jeno deszcz pluskiem suje...
    cyt — śpiew kęsiś mi brzęczy przez ucho.

    (Świst i Poświst wbiegają ze stron przeciwnych).
    ŚWIST

    SCENA 4.  1.  Skąd to królu, czy z boju,
    czyli z łowów a knieje — ?
    krew po mieczu się leje,
    krew na waszym zaskrzepła zawoju?
    2.  Krew to czyja, co pali,
    żeście czoło schowali,
    żeście oczy zakryli chustami — ?
    3.  Krew to czyja, co gore,
    żeście uszli w komorę,
    przed ludzkiemi uciekli oczami — ?

    POŚWIST

    1.  Na zielonej ostrowu murawie
    Król wojował i wodził rycerze...
    Ćwiartowali człowieka przy stawie.