Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/1107

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


sząc wszystko słowem mocy swéj, sprawiwszy oczyszczenie grzechów, siedzi na prawicy majestatu na wysokościach,

4.Tym zacniejszym zostawszy nad Anioły, im osobliwsze nad nie imię odziedziczył.

5.Bo któremuż kiedy z Aniołów rzekł: Synem moim jesteś ty, Jam ciebie dziś urodził? I zasię: Ja mu będę Ojcem, a on mnie będzie Synem? [1]

6.A gdy zasię wprowadza pierworodnego na okrąg ziemie, mówi: A niech się mu kłaniają wszyscy Aniołowie Boży. [2]

7.A do Aniołówci mówi: Który czyni Aniołami swymi duchy, a sługami swymi płomień ognia. [3]

8.A do Syna: Stolica twoja, Boże! na wiek wieku, laska prawości laska królestwa twego. [4]

9.Umiłowałeś sprawiedliwość, a nienawidziałeś nieprawość, dlategóż pomazał cię, Boże! Bóg twoj, olejkiem radości nad uczęstniki twoje.

10.I tyś, Panie! na początku ugruntował ziemię, a dzieła rąk twoich są niebiosa. [5]

11.One poginą, a ty trwać będziesz: a wszystkie jako szata zwiotszeją.

12.A jako odzienie zmienisz je, i odmienią się; ale ty tenżeś jest, i lata twoje nie ustaną?

13.A do któregóż kiedy z Aniołów rzekł: Siedź po prawicy mojéj, aż położę nieprzyjacioły twoje podnóżkiem nóg twoich? [6]

14.Izali wszyscy nie są duchowie usługujący, na posługę posłani dla tych, którzy dziedzictwo zbawienia wziąć mają?


Rozdział II.

Zakon nowy dostojniejszy niźli stary, przeto iż Chrystusowe przykazanie ważniejsze niż Anielskie, chociaż Chrystus w swojéj męce dla zbawienia wiernych się uniżył.


Dlatego trzeba nam obficiéj przestrzegać tego, cośmy słyszeli, byśmy snadź nie przeciekli.

2.Albowiem jeźli która przez Anioły powiedziana mowa stała się trwała, a wszelkie przestępstwo i nieposłuszeństwo sprawiedliwą zapłaty nagrodę wzięło,

3.Jakóż my się wybiegamy, jeźli zaniedbamy tak wielkiego zbawienia? które gdy się poczęło przepowiadać przez Pana, od tych, którzy słyszeli, na nas potwierdzone jest.

4.Gdy Bóg społu poświadczał znamiony i cudami i rozlicznemi mocami, i rozdawaniem Ducha Świętego według woléj swojéj.

5.Albowiem nie Aniołom poddał Bóg okrąg ziemie przyszły, o którym mówimy.

6.A świadczył ktoś na niektórem miejscu, mówiąc: Cóż jest człowiek, iż nań pamiętasz; albo syn człowieczy, iż go nawiedzasz? [7]

7.Umniejszyłeś go mało co mniéj od Aniołów, chwałą i czcią ukoronowałeś go i postanowiłeś go nad dziełem rąk twoich.

8.Poddałeś wszystko pod nogi jego. Albowiem w tem, że mu wszystko poddał, niczego nie zostawił jemu nie poddanego: a teraz jeszcze nie widzimy, żeby mu wszystko poddano było. [8]

9.Lecz tego, który mało co niźli Aniołowie umniejszony jest, widzimy Jezusa dla męki smierci chwałą i czcią ukoronowanego, aby z łaski Bożéj za wszystkie śmierci skosztował. [9]

10.Albowiem przystało jemu, dla którego wszystko, i przez którego wszystko, który wiele synów do chwały był przywiódł, sprawcę zbawienia ich przez ucierpienie doskonałym uczynić.

11.Bo który poświęca, i którzy bywają poświęceni, z jednego wszyscy. Dla któréj przyczyny nie wstyda się, bracią ich nazwać,

12.Mówiąc: Opowiem imię twoje braci mojéj, w pośrodku kościoła chwalić cię będę. [10]

13.I zasię: Ja w nim dufać będę. I zasię: Oto Ja i dzieci moje, które mi dał Bóg. [11]

14.Ponieważ tedy dzieci spółeczność miały ciała i krwie, i on także tychże uczęstnikiem był, aby przez śmierć zepsował tego, który miał władzą śmierci, to jest djabła. [12]

15.A iżby wyzwolił te, którzy dla

  1. Psal. 2, 7. 2. Król. 7, 14.
  2. Psal. 96, 8.
  3. Psal. 103, 4.
  4. Psal. 44, 7.
  5. Psal. 101, 26.
  6. Psal. 108, 9. 1. Kor. 15, 25.
  7. Psal. 8, 5.
  8. Matth. 28, 18. 1. Kor. 15, 26. Eph. 1, 22.
  9. Phil. 2, 8.
  10. Psal. 21, 23.
  11. Psal. 17, 3. Isai. 8, 18.
  12. Oze. 13, 14. 1. Kor. 15, 54.