Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0989

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


15.Już was nie będę zwał sługami; bo sługa nie wie, co czyni Pan jego; lecz was nazwałem przyjacioły; bo wszystko, com słyszał od Ojca mego, oznajmiłem wam.

16.Nie wyście mnie obrali, alem Ja was obrał i postanowiłem was, abyście szli i przynieśli owoc, a owocby wasz trwał, aby, oczkolwiekbyście prosili Ojca w imię moje, dał wam. [1]

17.To wam przykazuję, abyście się spółecznie miłowali. [2]

18.Jeźli was świat nienawidzi, wiedzcie, iż mnie pierwéj niż was nienawidział.

19.Byście byli z świata, światby, co jego było, miłował; lecz iżeście nie są z świata, alem Ja was wybrał z świata, przetóż was świat nienawidzi.

20.Wspomnijcie na mowę moję, którąm Ja wam mówił: Nie jest sługa większy nad pana swego. Jeźli mię prześladowali, i was prześladować będą. Jeźli mowę moję chowali, i waszę chować będą. [3]

21.Ale wam to wszystko czynić będą dla imienia mego; bo nie znają tego, który mię posłał.

22.Bych był nie przyszedł, a nie mówił im, nie mieliby grzechu; lecz teraz nie mają wymówki z grzechu swego.

23.Kto mnie nienawidzi, i Ojca mego nienawidzi.

24.Bych był między nimi uczynków nie czynił, których żaden inszy nie czynił, nie mieliby grzechu; lecz teraz i widzieli i nienawidzieli i mnie i Ojca mego.

25.Ale żeby się wypełniła mowa, która jest w zakonie ich napisana: Że mię niesłusznie mieli w nienawiści. [4]

26.A gdy przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Ducha prawdy, który od Ojca pochodzi, on o mnie świadectwo dawać będzie.

27.I wy świadectwo wydawać będziecie; bo zemną od początku jesteście.


Rozdział XVI.

Pan Jezus swoje cieszy przed swojem odejściem, którym téż od świata prześladowanie przyszłe opowiada.


Tom wam powiedział, abyście się nie gorszyli.

2.Wyłączą was z bóżnic; ale idzie godzina, że wszelki, który was zabije, mniemać będzie, że czyni posługę Bogu.

3.A to wam uczynią, iż nie znają Ojca, ani mnie.

4.Alem to wam powiedział, abyście, gdy godzina przyjdzie, wspomnieli na to, żem Ja wam powiedział.

5.A tegom wam z przodku nie powiadał, iżem był z wami. A teraz idę do tego, który mię posłał, a żaden z was nie pyta mię: Dokąd idziesz?

6.Ale iżem to wam powiedział, smutek napełnił serce wasze.

7.Aleć Ja prawdę wam powiadam: Pożyteczno wam, abych Ja odszedł; bo jeźli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was, a jeźli odejdę, poślę go do was.

8.A on gdy przyjdzie, będzie karał świat z grzechu i z sprawiedliwości i z sądu.

9.Z grzechu mówię, iż nie wierzą w mię.

10.A z sprawiedliwości, iż do Ojca idę, a już mnie nie ujrzycie.

11.A z sądu, iż książę tego świata już jest osądzone.

12.Jeszcze wam wiele mam mówić, ale teraz znieść nie możecie.

13.Lecz gdy przyjdzie on Duch prawdy, nauczy was wszelkiéj prawdy; bo nie sam od siebie mówić będzie, ale cokolwiek usłyszy, mówić będzie, i co przyjść ma, oznajmi wam.

14.On mię uwielbi; bowiem z mego weźmie, a wam opowie.

15.Wszystko, cokolwiek ma Ojciec, moje jest; dlategom powiedział: Że z mego weźmie, a wam opowie.

16.Maluczko, a już mnie nie ujrzycie, i zasię maluczko, a ujrzycie mię, iż idę do Ojca.

17.Mówili tedy z uczniów jego jeden do drugiego: Co to jest, co nam mówi: Maluczko, a nie ujrzycie mnie, i zasię maluczko, a ujrzycie mię, a iż idę do Ojca?

18.Mówili tedy: Co to jest, co mówi: Maluczko? nie wiemy, co powiada.

19.A poznał Jezus, że go pytać chcieli, i rzekł im: O tem się pytacie między sobą, iżem rzekł: Maluczko,

  1. Matth. 28, 19.
  2. 1. Jan. 3, 1.4,7.
  3. Matth. 10, 24. Luc. 6, 40. Matth. 24, 9.
  4. Psal. 24, 19.