Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0929

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


idącym okazał się w inszym kształcie, idącym do wsi. [1]

13.A oni szedłszy, opowiedzieli drugim: a oni onym uwierzyli.

14.Na ostatek onym jedenaście społem u stołu siedzącym ukazał się i wymawiał niedowiarstwo ich i zatwardzenie serca, iż tym, którzy go widzieli, że zmartwychwstał, nie wierzyli. [2]

15.I mówił im: Idąc na wszystek świat, opowiadajcie Ewangelią wszemu stworzeniu. [3]

16.Kto uwierzy i ochrzci się, zbawion będzie, a kto nie uwierzy, będzie potępion.

17.A cuda tych, co uwierzą, te naśladować będą: W imię moje czarty będą wyrzucać, nowemi językami będą mówić. [4]

18.Węże będą brać, i choćby co śmiertelnego pili, szkodzić im nie będzie: na niemocne ręce będą kłaść, a dobrze się mieć będą. [5]

19.A Pan Jezus, potem jako do nich mówił, wzięty jest do nieba, i siedzi na prawicy Bożéj. [6]

20.A oni wyszedłszy, przepowiadali wszędy: a Pan dopomagał i utwierdzał mowę przez cuda pozad idące.




ŚWIĘTA

JEZUSA CHRYSTUSA

EWANGELIA

WEDŁUG

ŁUKASZA.


Rozdział I

Elżbieta począwszy Jana, od Panny Maryéj z Ducha świętego brzemiennej nawiedzona, urodziła syna Zacharyaszowi przedtem niememu, a potem prorokującemu.


Ponieważ wiele ich się kusiło, żeby spisali porządną historyą o rzeczach, które się w nas wypełniły;

2.Jako nam podali, którzy się im od początku sami przypatrowali, i byli sługami mowy:

3.Zdało się i mnie, którym z początku pilnie wszystkiego dochodził, porządnie tobie, cny Theophile! wypisać. [7]

4.Abyś poznał prawdę słów tych, których cię nauczono.

5.Był za dni Heroda, króla Żydowskiéj ziemie, kapłan niektóry imieniem Zacharyasz, z porządku Abiasza, a żona jego z córek Aaronowych, a imię jéj Elżbieta. [8]

6.A byli oboje sprawiedliwymi przed Bogiem, chodząc we wszystkich przykazaniach i usprawiedliwieniach Pańskich bez przygany.

7.A nie mieli syna, przeto iż Elżbieta była niepłodną, a byli oboje podeszłymi we dniach swoich.

8.A stało się, gdy odprawował urząd kapłański w rzędzie porządku swego przed Bogiem,

9.Według zwyczaju urzędu kapłaństwa losem padło, że miał kadzić, wszedłszy do kościoła Pańskiego: [9]


  1. Luc. 24, 13.
  2. Luc. 24, 36. Jan 20, 19.
  3. Matth. 28, 19.
  4. Dzie. 16, 18. 2, 2.10, 46.
  5. Dzie. 28, 3. 8.
  6. Luc. 24, 51.
  7. Dzie. 1, 1.
  8. 1. Par. 24, 10.
  9. Exod. 50, 7.