Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0624

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


nienawidzi łakomstwa, dni jego będą przedłużone.

17.Człowieka, który potwarza krew dusze, by téż do grobu uciekł, nikt nie dzierży.

18.Kto chodzi w prostości, zbawion będzie: kto przewrótnemi drogami idzie, raz upadnie.

19.Kto sprawuje rolą swą, naje się chleba: lecz kto się próżnowaniem bawi, będzie syt ubóstwa. [1]

20.Mąż wierny wielce chwalon będzie: lecz kto się prędko chce zbogacić, nie będzie bez winy.

21.Kto ma wzgląd u sądu na osobę, nie dobrze czyni : ten i dla kęsa chleba odstępuje prawdy.

22.Człowiek, który się prędko chce zbogacić, a innym zajrzy, nie wie, iż nań przyjdzie niedostatek.

23.Kto strofuje człowieka, większą potem łaskę najdzie u niego, niźli ten, który łagodnym językiem zwodzi.

24.Kto bierze co u ojca swego albo u matki, a mówi, że to nie grzech, jest towarzyszem mężobójce.

25.Kto się chlubi i szerzy, wszczyna zwady: lecz kto ma nadzieję w Panu, uzdrowion będzie.

26.Kto ufa w sercu swojem, głupi jest: ale kto mądrze sobie postępuje, ten zbawion będzie.

27.Kto daje ubogiemu, nie zubożeje: kto gardzi proszącym, będzie niedostatek cierpiał.

28.Gdy powstają niezbożnicy, tedy się kryją ludzie: gdy oni zginą, mnożyć się będą sprawiedliwi.


Rozdział XXIX.

Co na tego przychodzi, co się karać nie da: co działa król sprawiedliwy, co łakomcy, co czyni mądrość, a jaki ma być służebnik, co przyjdzie na człowieka gniewliwego i pysznego.


Człowiekowi, który karzącego twardym karkiem wzgardza, nagłe zginienie nań przyjdzie, a nie przyjdzie ku zdrowiu.

2.Kiedy się mnożą sprawiedliwi, będzie się radowało pospólstwo: gdy niezbożni władzą wezmą, wzdychać będzie lud.

3.Człowiek, który miłuje mądrość, uwesela ojca swego: ale który chowa wszeteczne niewiasty, utraci majętność. [2]

4.Król sprawiedliwy wynosi ziemię: mąż łakomy wywróci ją.

5.Człowiek, który łagodnemi a obłudnemi słowy mówi przyjacielowi swemu, sieć zastawia na nogi jego.

6.Grzeszącego męża niesprawiedliwego uwikle sidło: a sprawiedliwy chwalić i weselić się będzie.

7.Zna sprawiedliwy sprawę ubogich: niezbożny nie rozumie umiejętności.

8.Ludzie zaraźliwi rozpraszają miasto: a mądrzy gniew odwracają.

9.Człowiek mądry, będzieli się z głupim prawował, choć się gniewa, choć się śmieje, nie najdzie pokoju.

10.Mężowie krwawi nienawidzą prostego: ale sprawiedliwi szukają dusze jego.

11.Wszystkiego ducha swego pokazuje głupi: mądry odkłada i chowa na potem.

12.Pan, który rad słucha słów kłamliwych, wszystkie sługi ma niezbożne.

13.Ubogi, a ten, który pożycza, zabieżeli sobie: obudwu Pan oświeca.

14.Król, który sądzi według prawdy ubogie, stolica jego będzie na wieki utwierdzona.

15.Rózga i karanie daje mądrość: ale dziecię puszczone na swą wolą, zawstydza matkę swoję.

16.Gdy się mnożą niezbożni, mnożyć się będą złości: a sprawiedliwi ujrzą ich upadek.

17.Ćwicz syna twego, a ochłodzi cię i da kochanie duszy twojéj.

18.Gdy ustanie proroctwo, rozproszy się lud: a kto strzeże zakonu, jest błogosławiony.

19.Niewolnik nie może być słowy ukarany; bo rozumie, co mówisz, a odpowiadać nie chce.

20.Widziałeś człowieka prędkiego do mówienia? więcéj się trzeba głupstwa spodziewać, niż ukarania jego.

21.Kto w rozkoszy z młodu chowa sługę swego, potem go dozna krnąbrnego.

22.Człowiek gniewliwy wzbudza zwady: a kto jest prędki do gniewu, będzie ku zgrzeszeniu skłonniejszy.

23.Za pysznym chodzi uniżenie: a pokornego duchem ogarnie chwała. [3]

  1. Eccl. 20, 30. (Przypis własny Wikiźródeł Błąd w druku; odsyłacz do Księgi Mądrości Syracha, nie występującej w tym wydaniu Biblii.)
  2. Luc. 15, 13.
  3. Job. 22, 29.