Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0616

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


wysłucha, pokazuje się być głupim i pohańbienia godnym. [1]

14.Duch męża podpiera mdłość jego: ale ducha do gniewu łacnego kto będzie mógł znosić?

15.Serce roztropnego otrzyma umiejętność: a ucho mądrych szuka wiadomości.

16.Dar człowieczy rozprzestrzenia drogę jego i czyni mu miejsce przed książęty.

17.Sprawiedliwy najpierwéj sam na się żałuje: przyjdzie przyjaciel jego, i doświadczać go będzie.

18.Los uśmierza zwady, i między możnymi téż rozsądek czyni.

19.Brat, który bywa wspomagan od brata, jako miasto mocne, a sądy jako zawory miast.

20.Z owocu ust męża napełni się brzuch jego: a urodzaje warg jego nasycą go.

21.Śmierć i żywot w ręce języka: którzy go miłują, będą jeść owoce jego.

22.Kto nalazł żonę dobrą, nalazł rzecz dobrą i wyczerpnie pociechę od Pana. Kto wygania żonę dobrą, wygania rzecz dobrą: ale, kto trzyma cudzołożnicę, głupi jest i niezbożny.

23.Człowiek ubogi z prośbami mówi: ale bogaty surowie odpowiada.

24.Mąż przyjacielski do towarzystwa, większym przyjacielem będzie niźli brat.


Rozdział XIX.

O prostocie ubogiego człowieka: bogactwa przymnożą przyjaciół; o świadku fałesznym, o chwale cierpliwego, o gniewie królewskim, o żonie swarliwéj, o dobréj żony dawaczu, o wyćwiczeniu syna.


Lepszy jest ubogi, który chodzi w prostocie swéj, niźli bogaty warg przewrótnych i głupi.

2.Gdzie niemasz umiejętności dusze, niemasz dobra: a kto prędkich jest nóg, potknie się.

3.Głupstwo człowiecze wywraca drogę jego, a na Boga wre sercem swem.

4.Bogactwa przyczyniają wiele przyjaciół: lecz od ubogiego i ci, które miał, odstępują.

5.Świadek fałeszny nie ujdzie karania: a kto mówi kłamstwa, nie uciecze. [2]

6.Wiele tych, którzy czczą osobę możnego, i są przyjaciółmi dary dającego.

7.Bracia człowieka ubogiego nienawidzą go: a ktemu i przyjaciele daleko odstąpili od niego. Kto się tylko na słowiech sadzi, nic nie będzie miał.

8.Lecz, kto ma rozum, miłuje duszę swoję, a strzegący roztropności najdzie dobra.

9.Świadek fałeszny nie ujdzie karania: a kto mówi kłamstwa, zginie.

10.Nie przystoi głupiemu rozkosz: ani słudze panować nad książęty.

11.Nauka męża po cierpliwości bywa doznana: a cześć jego jest mijać nieprawość.

12.Jako ryk lwi, tak i gniew królewski: a jako rosa na trawie, tak téż wesoła twarz jego.

13.Żałość ojcowa syn głupi: a dach ustawicznie kapający, swarliwa niewiasta.

14.Dom i majętności dane bywają od rodziców: ale żona roztropna właśnie od samego Pana.

15.Lenistwo przynosi ospałość: a dusza niedbała będzie łaknęła.

16.Kto strzeże przykazania, strzeże dusze swojéj: lecz, kto zaniedbywa drogi swéj, umorzon będzie.

17.Na lichwę daje Panu, kto ma litość nad ubogim, i nagrodę jego odda mu.

18.Ćwicz syna twego, nie rozpaczaj: a ku zabiciu jego nie przykładaj dusze twojéj.

19.Kto niecierpliwy jest, szkodę popadnie: a gdy wydrze, drugie przyda.

20.Słuchaj porady a przyjmuj ćwiczenie, abyś był mądrym na ostatku twoim.

21.Wiele myśli w sercu męża: a wola Pańska trwać będzie.

22.Człowiek potrzebny jest miłosierny: a lepszy jest ubogi niż mąż kłamliwy.

23.Bojaźń Pańska do żywota: w obfitości mieszkać będzie bez nawiedzenia złego.

24.Kryje leniwy rękę swą pod pachy, ani ją do ust swoich przykłada.

25.Gdy zaraźliwego ubijesz, głupi mędrszym będzie: a jeźli skarzesz mądrego, zrozumie karność.

  1. Eccl. 11. 8. (Przypis własny Wikiźródeł Błąd w druku; odsyłacz do Księgi Mądrości Syracha, nie występującej w tym wydaniu Biblii.)
  2. Dan. 13, 61. (Przypis własny Wikiźródeł Błąd w druku; w tym wydaniu Księga Daniela ma tylko 12 rozdziałów).