Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0553

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


13.Nie odrzucaj mię od oblicza twego: i Ducha świętego twego nie bierz odemnie.

14.Przywróć mi radość zbawienia twojego, i duchem przedniejszym potwierdź mię.

15.Będę nauczał nieprawe dróg twoich: a niezbożni do ciebie się nawrócą.

16.Wybaw mię ze krwi, Boże, Boże zbawienia mego! a język mój z radością będzie wysławiał sprawiedliwość twoję.

17.Panie, otworzysz wargi moje: a usta moje opowiadać będą chwałę twoję.

18.Albowiem gdybyś był chciał ofiary, wżdybych był dał: w całopalonych nie będziesz się kochał.

19.Ofiara Bogu, duch strapiony: serca skruszonego i uniżonego, Boże, nie wzgardzisz.

20.Uczyń dobrze, Panie, Syonowi w dobréj woli twojéj, aby się zbudowały mury Jeruzalem.

21.Tedy przyjmiesz ofiarę sprawiedliwości, obiaty i całopalenia: tedy nakładą na ołtarz twój cielców.


Psalm LI.

U Żydów 52.
W tym Psalmie opisanie spraw Antychrystowych, tudzież zaostrzenie i groźba przeciw jemu, i pociecha w trudnościach pobożnym ludziom, zamyka się.


1.Na koniec, wyrozumienie Dawidowi.

2.Kiedy przyszedł Doeg Idumejczyk i oznajmił Saulowi: Przyszedł Dawid w dom Achimelecha. [1]

3.Co się przechwalasz ze złości, któryś jest silny w nieprawości?

4.Cały dzień niesprawiedliwość myślił język twój: jako brzytwa ostra czyniłeś zdradę.

5.Umiłowałeś złość nad dobroć, nieprawość więcéj, niż mówić sprawiedliwość.

6.Umiłowałeś wszystkie słowa zatracenia, języku zdradliwy.

7.Przetóż cię Bóg zniszczy do końca: wyrwie cię, i wypędzi cię z przybytku twego, i korzeń twój z ziemie żywiących.

8.Ujrzą sprawiedliwi i będą się bać: i nad nim będą się śmiać, i rzeką:

9.Otóżci człowiek, który nie kładł Boga pomocnikiem swoim: ale ufał w mnóstwie bogactw swoich, i przemógł w marności swojéj.

10.A ja, jako oliwa rodzajna w domu Bożym, miałem nadzieję w miłosierdziu Bożem, na wieki i na wiek wieku.

11.Będęć wyznawał na wieki, żeś uczynił: i będę oczekiwał imienia twego; bo dobre jest przed oblicznością świętych twoich.


Psalm LII.

U Żydów 53.
Cieszy tu Prorok ludzie pobożne w przeciwieństwach i trudnościach będące.


1.Na koniec, na Maelet, wyrozumienia Dawidowi.

2.Rzekł głupi w sercu swojem: Niemasz Boga. Popsowali się, i obrzydłymi się stali w nieprawościach: niemasz, ktoby dobrze czynił. [2]

3.Bóg z nieba pojrzał na syny człowiecze, aby oglądał, jeźli jest znający, albo szukający Boga.

4.Wszyscy odstąpili, pospołu stali się niepożytecznymi: niemasz, ktoby dobrze czynił, niemasz aż do jednego. [3]

5.Izali nie poznają wszyscy, którzy czynią nieprawość, którzy pożerają lud mój jako pokarm? Boga nie wzywali.

6.Tam drżeli od bojaźni, gdzie nie było strachu; albowiem Bóg rozsypał kości tych, którzy się ludziom podobają: pohańbieni są; bo je Bóg wzgardził.

7.Któż da z Syonu zbawienie Izrael? Gdy Bóg nawróci poimanie, rozraduje się Jakób, i rozweseli się Izrael.


Psalm LIII.

U Żydów 54.
Uczy Prorok człowieka sprawiedliwego, aby w przeciwieństwach umiał chwalić Boga.


1.Na koniec, w wierszach, wyrozumienia Dawidowi.

2.Kiedy przyszli Zyphejanie, i rzekli do Saula: Aza się u nas Dawid nie zataił? [4]

3.Boże, w imię twoje zbaw mię, a w mocy twojéj sądź mię.

4.Boże, wysłuchaj modlitwę moję: przyjmij w uszy słowa ust moich.


  1. 1. Król. 22, 9.
  2. Psal. 13, 1.
  3. Rzym 3, 12.
  4. 1. Król. 23, 19.26, 1.