Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0531

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


2.Panie, Panie nasz! jakóż dziwne jest imię twoje po wszystkiéj ziemi; albowiem wyniosła się wielmożność twoja nad niebiosa.

3.Z ust niemówiątek i ssących uczyniłeś doskonałą chwałę dla nieprzyjaciół twoich, abyś zepsował nieprzyjaciela i mściciela.

4.Albowiem oglądam niebiosa twoje, dzieła palców twoich: księżyc i gwiazdy, któreś ty fundował.

5.Cóż jest człowiek, iże nań pamiętasz? albo syn człowieczy, iże go nawiedzasz?

6.Uczyniłeś go mało co mniejszym od Aniołów, chwałą i czcią ukoronowałeś go. [1]

7.I postanowiłeś go nad dziełami rąk twoich: podałeś wszystko pod nogi jego.

8.Owce i woły wszystkie, nad to i zwierzęta polne. [2]

9.Ptastwo niebieskie, i ryby morskie, które się przechodzą po ścieżkach morskich.

10.Panie, Panie nasz! jakoż dziwne jest imię twoje po wszystkiéj ziemi.


Psalm IX.

Mówi tu Prorok o mocy sądu ostatecznego, i o Antychryście.


1.Na koniec za tajemnice synowskie, Psalm Dawidowi.

2.Będę wyznawał, Panie, ze wszystkiego serca mego: będę opowiadał wszystkie dziwy twoje.

3.Rozweselę się i rozraduję się w tobie: będę śpiewał imieniowi twemu, Najwyższy.

4.Gdy nieprzyjaciel mój obróci się nawstecz: osłabieją i poginą przed oblicznością twoją.

5.Boś uczynił sąd mój i sprawę moję: zasiadłeś na stolicy, który sądzisz sprawiedliwość.

6.Zgromiłeś narody, i zginął niezbożny: wygładziłeś imię ich na wieki, i na wieki wieków.

7.Nieprzyjacielskie miecze ustały nakoniec: i zburzyłeś ich miasta: zginęła z trzaskiem pamiątka ich.

8.A Pan trwa na wieki: nagotował na sąd stolicę swą.

9.I on będzie sądził okrąg ziemie w prawości, osądzi narody w sprawiedliwości.

10.I stał się Pan ucieczką ubogiemu: pomocnikiem w potrzebach, w ucisku.

11.I niech ufają w tobie, którzy znają imię twoje; albowiem nie opuściłeś szukających cię, Panie.

12.Śpiewajcie Panu, który mieszka na Syonie: opowiadajcie między narody sprawy jego.

13.Albowiem mszczący się krwie ich wspominał: nie zapomniał ubogich wołania.

14.Zmiłuj się nademną, Panie! wejrzyj na uniżenie moje od nieprzyjaciół moich, który mię podwyższasz od bram śmierci.

15.Abych opowiadał wszystkie chwały twoje w bramach córki Syońskiéj: będę się weselił w zbawieniu twojem.

16.Powięźli poganie w zatraceniu, które przyprawili: w sidle tem, które byli skrycie zastawili, uwięzła noga ich.

17.Poznany będzie Pan, sądy czyniący: w uczynkach rąk swoich poimany jest grzesznik.

18.Niech się grzesznicy obrócą do piekła: wszyscy narodowie, którzy zapominają Boga.

19.Bo nie do końca będzie zapomnion ubogi: cierpliwość ubogich nie zginie do końca.

20.Powstań, Panie, niech się nie zmacnia człowiek: niech będą sądzeni narodowie przed oblicznością twoją.

21.Postaw, Panie, zakonodawcę nad nimi, aby wiedzieli narodowie, iż ludźmi są.


Psalm X. wedle Żydów.


Czemuś, Panie, odstąpił daleko: przeglądasz w potrzebach, w ucisku?

2Gdy się pyszni niezbożnik, zapala się ubogi: bywają usidleni w radach, które wymyślają.

3Albowiem pochwalon bywa grzesznik w żądzach duszy swéj: a niesprawiedliwy bywa błogosławion.

4Rozgniewał Pana grzesznik, według wielkości gniewu swego nie będzie szukał: niemasz Boga przed oblicznością jego.

5Splugawione są drogi jego na każdy czas: bywają odjęte sądy twoje

  1. Żyd. 2, 7.
  2. Gen. 1, 28. 1. Cor. 15, 26.