Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0507

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


żywszy przed sie nadzieję: a wkopany bezpiecznie spać będziesz.

19.Odpoczywać będziesz, a nie będzie, ktoby cię straszył: i będą prosić oblicza twego mnodzy.

20.A oczy niezbożników ustaną, i ucieczka od nich zginie: a nadzieja ich obrzydliwość dusze.


Rozdział XII.

Okazuje Job swą cierpliwość i moc Bożą, ktemu téż, gdzie ma miejsce mądrość.


A Job odpowiadając, rzekł:

2.Toście wy tedy sami ludzi, a z wami umrze mądrość?

3.Téżci ja mam serce jako i wy, anim jest podlejszy niźli wy; bo któż tego niewie, co wy wiecie?

4.Ten, z którego się naśmiewa przyjaciel jego jako ze mnie, będzie wzywał Boga, i wysłuchawa go; naśmiewają się bowiem z prostoty sprawiedliwego. [1]

5.Kaganiec wzgardzony w myślach bogatych nagotowany na czas zamierzony.

6.Pełne są przybytki zbójców, a śmiele Boga wzruszają, gdyż on dał wszystko w ręce ich.

7.Jednak pytaj się bydła i nauczy cię: i ptastwa niebieskiego, i okażeć.

8.Mów do ziemie, a odpowie tobie, i będąć powiadać ryby morskie.

9.Któż nie wie, że to wszystko ręka Pańska uczyniła?

10.W którego ręce dusza wszelkiéj rzeczy żywéj i duch wszelkiego ciała człowieczego.

11.Azaż nie ucho słów rozsądza? a podniebienie smaku jedzącego?

12.W starych jest mądrość, a w długim wieku roztropność.

13.U niego jest mądrość i moc, on ma radę i zrozumienie.

14.Jeźli zepsuje, nikogo niemasz, ktoby zbudował: jeźli człowieka zamknie, niemasz nikogo, coby otworzył. [2]

15.Jeźli zatrzyma wody, wszystko wyschnie: a jeźli je wypuści, wywrócą ziemię.

16.U niego jest moc i mądrość; on zna i zwodzącego i tego, którego zwodzą.

17.Przywodzi poradniki ku głupiemu końcowi, i sędzie ku głupstwu.

18.Pas królewski rozwięzuje i biodra ich powrozem przepasuje.

19.Prowadzi kapłany beze czci a przedniejsze pany podwraca:

20.Odmieniając usta prawdziwych i naukę starych odejmując.

21.Wylewa wzgardę na książęta, tym, którzy byli potłumieni, lżéj czyniąc.

22.Który głębokie rzeczy odkrywa z ciemności i wywodzi na światłość cień śmierci.

23.Który rozmnaża narody i traci je: a wywrócone wcale zaś postanawia.

24.Który odmienia serce książąt ludu ziemie i zwodzi je, że próżno chodzą, gdzie niemasz drogi.

25.Macać będą jako w ciemności a nie w światłości: i uczyni, że będą błądzić jako pijani.


Rozdział XIII.

Job spiera i potępia przyjaciele z ich słów, okazuje, że będą karani od Boga, swéj cierpliwości broni: a od Boga się wywiaduje, prze któreby grzechy był tak bardzo karan.


Oto wszystko to widziało oko moje, i słyszało ucho moje, i zrozumiałem każdą rzecz.

2.Wedle wiadomości waszéj i ja wiem: i nie jestem niźli wy podlejszym.

3.A wszakóż do Wszechmocnego mówić będę, chcę się z Bogiem gadać:

4.Pierwéj pokazawszy, żeście wy budownicy kłamstwa i naśladownicy nauk przewrotnych.

5.I byście byli lepiéj milczeli, żeby was było miano za mądre.

6.Słuchajcież tedy strofowania mego a rozsądek ust moich pilnie obaczajcie.

7.Azaż Bóg potrzebuje waszego kłamstwa, żebyście za nim mówili zdrady?

8.Czyli się na osobę jego oglądacie? a miasto Boga sądzić usiłujecie?

9.Albo mu się podobać będzie, któremu nic tajno być nie może? albo będzie oszukan jako człowiek waszemi zdradami?

10.On was strofować będzie; bo się w skrytości oglądacie na osobę jego.

  1. Prov. 14, 2.
  2. Isai. 22, 28. Apoc. 3, 7.