Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0411

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


się do Dawida na pomoc jemu, aż wielki poczet był, jako wojsko Boże.

23.Ta téż jest liczba przedniejszych wojska, którzy przyszli do Dawida, gdy był w Hebron, aby przenieśli królestwo Saulowe do niego, według słowa Pańskiego.

24.Synów Juda noszących tarcze i kopije, sześć tysięcy i ośmset, gotowych ku potrzebie.

25.Z synów Symeon, mężów mocnych ku bitwie, siedm tysięcy i sto.

26.Z synów Lewi, cztery tysiące i sześćset.

27.Jojada téż, książę z pokolenia Aaron, a z nim trzy tysiące i siedmset.

28.Sadok téż, młodzieniec osobliwy, i dom ojca jego, książąt dwadzieścia i dwoje.

29.A z synów Benjamin, bratów Saulowych, trzy tysiące; bo wielka część ich jeszcze naśladowała domu Saulowego.

30.A z synów Ephraim, dwadzieścia tysięcy i ośmset, siłą dużych mężów, sławnych w rodziech ich.

31.A z połowice pokolenia Manasse, ośmnaście tysięcy, którzy każdy wedle imion swych przyjechali, aby Dawida królem uczynili.

32.Z synów téż Issachar, mężowie umiejętni, którzy znali każde czasy ku rozkazowaniu, coby czynić miał Izrael, książąt dwieście: a wszystek ostatek pokolenia rady ich naśladował.

33.A z Zabulon, którzy wychodzili na wojnę, i stawali w szyku opatrzeni orężem wojennym, pięćdziesiąt tysięcy przyszli na pomoc, z sercem nie dwoistem.

34.A z Nephthali książąt tysiąc, a z nimi uzbrojeni tarczą i kopiją trzydzieści i siedm tysięcy.

35.Z Dan téż gotowi ku bitwie dwadzieścia ośm tysięcy i sześćset.

36.A z Aser wychodzących na wojnę i na czele wyzywających czterdzieści tysięcy.

37.A z Za-Jordania z synów Ruben i z Gad i z połowice pokolenia Manasse, opatrzonych orężem wojennym, sto i dwadzieścia tysięcy.

38.Ci wszyscy mężowie waleczni, sprawni ku bitwie, sercem statecznem przyszli do Hebron, aby uczynili królem Dawida nad wszystkim Izraelem: lecz i wszyscy inni z Izraela jednego serca byli, aby Dawid był królem.

39.I byli tam u Dawida trzy dni, jedząc i pijąc; bo im byli nagotowali bracia ich.

40.Lecz i którzy blisko ich byli aż do Issachar i Zabulon i Nephthali, przynosili chleb na oślech i na wielbłądziech i na mulech i na wolech ku jedzeniu: mąkę, figi, rózynki, wino, oliwę, woły i barany wielkim dostatkiem; bo była radość w Izraelu.


Rozdział XIII.

Archę Bożą z Karyathyarym wieźli na wozie, i dotkną się jéj Oza, i umorzył go przeto Bóg: i zostawił ją Dawid u Obededoma.


A Dawid wszedł w radę z hetmany i z rotmistrzami i ze wszystkimi książęty.

2.I rzekł do wszystkiego zgromadzenia Izraelskiego: Jeźli się wam podoba, a jeźli od Pana, Boga naszego, pochodzi mowa, którą mówię, roześlijmy do braci naszéj innéj po wszystkich krainach Izraelskich i do kapłanów i Lewitów, którzy mieszkają po przedmieściach miejskich, aby się do nas zgromadzili:

3.I żebyśmy przeprowadzili skrzynię Boga naszego do nas; bośmy jéj nie szukali za dni Saulowych.

4.I odpowiedziało wszystko zgromadzenie, aby się tak stało; bo się mowa wszystkiemu ludowi była podobała.

5.Zgromadził tedy Dawid wszystkiego Izraela od Syhor Egipskiego, aż gdy wnidziesz do Emath, aby przyprowadził skrzynię Bożą z Karyathyarym. [1]

6.I wstąpił Dawid i wszystek lud Izraelski na pagórek Karyathyarym, który jest w Juda, aby ztamtąd przyniósł skrzynię Pana Boga, siedzącego nad Cherubim, gdzie wzywano jest imię jego.

7.I wstawili skrzynię Bożą na wóz nowy z domu Abinadab: a Oza i brat jego prowadzili wóz.

8.Lecz Dawid i wszystek lud Izraelski grali przed Bogiem ze wszystkiéj mocy w pieśniach i w cytrach, w arfach i bębnach i cymbałach i trąbach.

  1. 2.Król. 6, 2.