Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0412

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


9.A gdy przyszli na plac Chidon, ściągnął Oza rękę swą, aby zadzierżał skrzynię; bo wół skacząc trochę nachylił ją był.

10.Rozgniewał się tedy Pan na Ozę i zabił go dlatego, iż się dotknął skrzynie: i umarł tam przed Panem.

11.I zafrasował się Dawid, przeto że Pan rozdzielił Ozę: i nazwał ono miejsce Rozdzielenie Ozy aż do dnia tego.

12.I ulękł się Boga na on czas, mówiąc: Jakoż mogę do siebie wprowadzić skrzynię Bożą?

13.I dla téj przyczyny nie przywiózł jéj do siebie, to jest, do miasta Dawid, ale obrócił do domu Obededom, Gethejczyka.

14.Mieszkała tedy skrzynia Boża w domu Obededom trzy miesiące. I błogosławił Pan domowi jego i wszystkiemu, co miał.


Rozdział XIV.

Hiram, Tyrski król, Dawida cedrowem drzewem darował, synowie Dawidowi: o dwojakiem zwycięstwie, które odniósł z Philistynów.


Posłał téż Hiram, król Tyrski, posły do Dawida i drzewa cedrowe i rzemieślniki około ścian i drzewa, żeby mu dom budowali. [1]

2.I poznał Dawid, iż go Pan utwierdził królem nad Izraelem, a iż królestwo jego było wywyższone nad ludem jego Izraelskim.

3.Pojął téż Dawid drugie żony w Jeruzalem i zrodził syny i córki. [2]

4.A te imiona tych, którzy się mu urodzili w Jeruzalem: Samua i Sobad, Nathan i Salomon,

5.Jebahar i Elisua i Eliphaleth,

6.Noga téż i Napheg i Japhia,

7.Elisama i Baaliada i Elipheleth.

8.A usłyszawszy Philistynowie, że pomazano Dawida królem nad wszystkim Izraelem, wyciągnęli wszyscy, aby go szukali. Co gdy usłyszał Dawid, wyszedł przeciwko nim. [3]

9.Lecz Philistynowie przyciągnąwszy, rozpostarli się w dolinie Raphaim.

10.I radził się Dawid Pana, mówiąc: Mamli iść na Philistyny, a podaszli je w ręce moję? I odpowiedział mu Pan: Idź, a dam je w rękę twoję.

11.A gdy oni ciągnęli do Baalpharasym, poraził je tam Dawid, i rzekł: Rozerwał Bóg nieprzyjacioły moje przez rękę moję, jako się rozrywają wody: i dlatego nazwano imię miejsca onego Baalpharasym.

12.I zostawili tam bogi swe, które Dawid kazał popalić.

13.Drugi raz téż przypadli Philistynowie i rozpostarli się w dolinie.

14.I radził się zaś Dawid Boga, i rzekł mu Bóg: Nie ciągnij za nimi, odjedź od nich, i pociągniesz przeciwko nim naprzeciwko gruszkom.

15.A gdy usłyszysz szum idącego po wierzchu gruszek, tedy wynidziesz ku bitwie; bo wyszedł Bóg przed tobą, aby poraził wojska Philistyńskie.

16.Uczynił tedy Dawid, jako mu był Bóg rozkazał, i poraził wojska Philistyńskie od Gabaon aż do Gazer.

17.I rozsławiło się imię Dawidowe po wszystkich krainach, a Pan dał strach jego na wszystkie narody.


Rozdział XV.

Wylicza kapłany, którzy z domu Obededomowego nieśli Archę Bożą do domu Dawidowego, ofiary czyniąc z radością: Dawid przed Arcbą pląsze, i wzgardziła nim Michol, córka Saulowa.


Pobudował téż sobie domy w mieście Dawidowem, i zbudował miejsce skrzyni Bożéj i rozbił jéj namiot.

2.Tedy rzekł Dawid: Nie godzi się, żeby lada kto nosił skrzynię Bożą jedno Lewitowie, które obrał Pan, aby ją nosili i służyli mu aż na wieki.

3.I zebrał wszystek lud Izraelski do Jeruzalem, aby przyniesiono skrzynię Bożą na miejsce swe, które jéj był nagotował.

4.Syny téż Aaronowe i Lewity.

5.Z synów Kaath Uryel był książęciem, a braci jego sto dwadzieścia.

6.Z synów Merary: Asaja książęciem, a braci jego sto dwadzieścia.

7.Z synów Gerson: Joel książęciem, a braci jego sto trzydzieści.

8.Z synów Elisaphan: Semejas książęciem, a braci jego dwieście.

9.Z synów Hebron: Eliel książęciem, a braci jego ośmdziesiąt.

  1. 2.Król. 5, 11.
  2. 2.Król. 5, 13.
  3. 2.Król. 5, 17.