Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0410

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


39.Selek Ammonitczyk: Naraaj Berothczyk, giermek Joaba, syna Sarwii.

40.Ira Jethrejczyk: Gareb Jethrejczyk.

41.Uryasz Hethejczyk: Zabad, syn Oholi.

42.Adyna, syn Syze, Rubenitczyk, książę Rubenitów, a z nim trzydzieści.

43.Hanan, syn Maacha, i Jozaphat Mathanitczyk.

44.Ozya Astbarothczyk: Samma i Jehiel, synowie Hotham, Arorytczyka.

45.Jedybel, syn Samry, i Joha, brat jego, Thosajczyk.

46.Eliel Mahumitczyk, i Jerybai i Josaja, synowie Elnaem, i Jethma Moabitczyk: Eliel i Obed i Jasyel z Masobii.


Rozdział XII.

Książęta wszech pokoleń, którzy byli przyszli do Dawida, aby go sobie obrali królem, te tu opisuje.


Ci téż przyszli do Dawida do Syceleg, gdy jeszcze uciekał przed Saulem, synem Cys, którzy byli mężni i wyborni bojownicy,

2.Ciągnący łuk i obiema rękoma z proce kamienie ciskający i strzałami ugadzający: z braci Saulowéj z Benjamina.

3.Książę Ahiezer i Joas, synowie Samaa Gabaatczyka: i Jazyel i Phallet, synowie Azmoth, i Baracha i Jehu Anatbothczyk.

4.Samajas téż Gabaończyk, najmocniejszy między trzydziestą i nad trzydziestą: Jeremiasz i Jehezyel i Johanan i Jezabad Gaderothczyk.

5.I Eluzaj i Jerymoth i Baalia i Samarya i Saphatya Haruphitczyk.

6.Elkana i Jesya i Azareel i Jeezer i Jesbaam z Karehim.

7.Joela téż i Zabadya, synowie Jerohamowi z Gedor.

8.Lecz i z Gaddy zbiegli do Dawida, gdy się krył na puszczy, rycerze bardzo mocni i żołnierze niepospolici, noszący tarcz i kopiją: twarze ich jako lwie twarze, a prędcy jako sarny po górach.

9.Ezer przedniejszy, Obdyas wtóry, Eliab trzeci.

10.Masmana czwarty, Jeremiasz piąty.

11.Ethy szósty, Eliel siódmy.

12.Johanan ósmy, Elzebad dziewiąty.

13.Jeremiasz dziesiąty, Machbanaj jedenasty.

14.Ci z synów Gad hetmani wojska: ostatni nad stem żołnierzów był przełożony, a największy nad tysiącem.

15.Ci są, którzy przeszli Jordan miesiąca pierwszego, kiedy zwykł wylewać z brzegów swoich: i wygnali wszystkie, którzy mieszkali w dolinach, na wschodnią stronę i na zachodnią.

16.A przyszli z Benjamin i z Juda na twierdzą, w której mieszkał Dawid.

17.I wyszedł Dawid przeciwko im i rzekł: Jeźliście spokojnie do mnie przyszli, abyście mię ratowali, serce moje niech się złączy z wami: ale jeźliście mi na zdradzie za nieprzyjacioły mymi, gdyż ja nie mam nieprawości w rękach moich, niech widzi Bóg ojców naszych, a niech sądzi.

18.A duch odział Amasai, przedniejszego między trzydziestą, i rzekł: Twoiśmy, o Dawidzie, i z tobą, synu Isai: pokój, pokój tobie, i pokój pomocnikom twoim! Bo ciebie Bóg twój wspomaga. A tak przyjął je Dawid i poczynił je przełożonymi hufcu.

19.A z Manasse zbiegli do Dawida, kiedy ciągnął z Philistyny przeciw Saulowi, aby walczył: i nie potykał się z nimi; bo naradziwszy się książęta Philistyńskie odesłali go, mówiąc: Z niebezpieczeństwem głów naszych wróci się do pana swego Saula. [1]

20.Gdy tedy wrócił się do Syceleg, zbiegli do niego z Manasse, Ednas i Jozabad i Jedyhel i Michael i Jozabad i Eliu i Salathi, przełożeni nad tysiącmi Manasse.

21.Ci pomagali Dawidowi przeciw łotrzykom; bo wszyscy byli mężowie mocni, i zostali hetmany w wojsku.

22.Lecz i na każdy dzień ściągali

  1. 1.Król. 29, 4.