Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0302

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


przed Philistyny, i polegli pobici na górze Gelboe.

2.I natarli Philistynowie na Saula i na syny jego, i zabili Jonathana i Abinadab i Melchisue, syny Saulowe. [1]

3.I wszystek ciężar bitwy zwalił się na Saula, i pogonili go mężowie strzelcy, i zraniony jest bardzo od strzelców.

4.I rzekł Saul do giermka swego: Dobądź miecza swego a zabij mię, aby snadź nie przyszli ci nieobrzezańcy, a nie zabili mię urągając mi. I nie chciał giermek jego; bo był wielką bojaźnią przestraszony. A tak porwał Saul miecz, i upadł nań. [2]

5.Co ujrzawszy giermek jego, to jest, że umarł Saul, naległ téż i sam na swój miecz i umarł z nim.

6.Umarł tedy Saul i trzéj synowie jego i giermek jego i wszyscy mężowie jego w on dzień pospołu.

7.A widząc mężowie Izraelscy, którzy mieszkali za doliną i za Jordanem, że uciekli mężowie Izraelscy, a iż umarł Saul i synowie jego, odbiegli miast swoich i uciekli: i przyszli Philistynowie i mieszkali tam.

8.A gdy było nazajutrz, przyszli Philistynowie, aby odzierali pobite, i naleźli Saula i trzech synów jego, leżących na górze Gelboe.

9.I ucięli głowę Saulowę i zdarli z niego zbroję i posłali do ziemie Philistyńskiéj wokoło, aby opowiadano we zborze bałwanów i między ludźmi.

10.A położyli zbroję jego we zborze Astaroth, a ciało jego zawiesili na murze Bethsan.

11.Co gdy usłyszeli obywatele Jabes Galaad, cokolwiek byli uczynili Philistynowie Saulowi, [3]

12.Wstali wszyscy mężowie co mocniejsi, i szli całą noc i wzięli ciało Saulowe i ciało synów jego z muru Bethsan, i przyszli do Jabes Galaad, i spalili je tam.

13.I wzięli kości ich, i pogrzebli w gaju Jabes i pościli siedm dni.




KSIĘGI

KRÓLEWSKIE DRUGIE.

(DRUGIE SAMUELOWE.)


Rozdział I.

Dawid zabiwszy posła, który nowinę o śmierci Saulowéj przyniósł: opłakiwa Saula z innymi, poszcząc i przykazując, aby syny Judzkie uczono strzelać z łuku.


I stało się potem, jako umarł Saul, że się Dawid wrócił od porażki Amaleka, i mieszkał w Syceleg dwa dni.

2.A dnia trzeciego ukazał się człowiek idący z obozu Saulowego, rozdarłszy odzienie, a głowę prochem posypawszy: a gdy przyszedł do Dawida, padł na oblicze swoje i pokłonił się.

3.I rzekł do niego Dawid: Zkąd idziesz? Który rzekł do niego: Uciekłem z obozu Izraelskiego.

4.I rzekł do niego Dawid: Co za słowo, które się stało? powiedz mi. Który rzekł: Uciekł lud z bitwy i wiele z ludu polegając pomarło: lecz i Saul i Jonathas, syn jego, zginęli.

5.I rzekł Dawid do młodzieńca, który mu powiadał: Zkąd wiesz, że umarł Saul i Jonathas, syn jego?

6.I rzekł młodzieniec, który mu powiadał: Z trafunku przyszedłem na górę Gelboe, a Saul tkwiał na oszczepie swoim, a wozy i jezdni przybliżali się k niemu.

7.I obejrzawszy się nazad, a ujrzawszy mię zawołał. Któremum gdym odpowiedział: Owom ja!

8.Rzekł mi: Ktoś ty? I rzekłem do niego: Jestem Amalekita.

  1. 1.Par. 10, 3.
  2. 1.Par. 10, 4.
  3. 2.Król. 2, 4.