Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0118

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


parę wróblów, i drewna cedrowego i karmazynu i hizopu.

50.A ofiarowawszy wróbla jednego na naczyniu glinianem nad wodą żywą,

51.Weźmie drewno cedrowe i hizop i karmazyn i wróbla żywego, i omoczy wszystko we krwi wróbla ofiarowanego i w wodzie żywéj: i pokropi dom siedmkroć.

52.I oczyści go tak we krwi wróblowéj, jako i w wodzie żywéj i w wróblu żywym, i drzewie cedrowym, i hizopie i karmazynie.

53.A puściwszy wróbla latać wolno na pole, będzie się modlił za dom, i prawnie będzie oczyszczony.

54.Tenci jest zakon wszelkiego trądu i zarażenia:

55.Trądu szat i domów,

56.I blizny, i wyrzucających się chróst i łskniącéj się plamy, i gdy się na różne barwy odmienią farby,

57.Aby się mogło wiedzieć, którego czasu jest jaka rzecz czysta albo nieczysta.


Rozdział XV.

Oczyszczanie męża, którego nieczystość nasienna ciecze, i niewiasty, która przyrodzone rzeczy cierpi.


I rzekł Pan do Mojżesza i do Aarona, mówiąc:

2.Mówcie synom Izraelowym, i powiedzcie im: Mąż, który cierpi nasienia płynienie, nieczysty będzie.

3.A na ten czas będzie osądzony, że podległ téj chorobie, gdy na każdy czas przylgnie do ciała jego, i spiecze się plugawa wilgotność.

4.Każda pościel, na któréjby spał, nieczysta będzie, i gdziebykolwiek siedział.

5.Jeźli się który człowiek dotknie łoża jego, upierze szaty swe: i sam omywszy się wodą, nieczysty będzie aż do wieczora.

6.Jeźliby siedział tam, gdzie on siedział, i ten wymyje szaty swe: a omywszy się wodą, nieczysty będzie aż do wieczora.

7.Ktoby się dotknął ciała jego, wymyje szaty swe: a sam omywszy się wodą, nieczysty będzie aż do wieczora.

8.Jeźli ślinę takowy człowiek rzuci na tego, który czysty jest, upierze szaty swe: a omywszy się wodą, nieczysty będzie aż do wieczora.

9.Siodło, na któremby siedział, nieczyste będzie.

10.I cokolwiek było pod tym, który płynienie nasienia cierpi, nieczyste będzie aż do wieczora. Ktoby nosił cokolwiek z tych rzeczy, wypierze szaty swe: a sam omywszy się wodą, nieczysty będzie aż do wieczora.

11.Każdy, kogoby dotknął, który takowy jest, nie omywszy pierwéj ręki, wypierze szaty swe: a omywszy się wodą, nieczysty będzie aż do wieczora.

12.Naczynie gliniane, którego się dotknie, będzie stłuczone: a naczynie drzewiane będzie wymyte wodą.

13.Jeźli będzie uzdrowiony ten, który takową niemoc cierpi, naliczy siedm dni po oczyszczeniu swojem: a omywszy odzienie i wszystko ciało w wodzie żywéj, będzie czysty.

14.A dnia ósmego weźmie parę synogarlic, albo dwoje gołąbiąt i przyjdzie przed oblicze Pańskie, do drzwi przybytku świadectwa, i da je kapłanowi:

15.Który uczyni jedno za grzech a drugie na całopalenie, i będzie się modlił za nim przed Panem, aby był oczyszczon od płynienia nasienia swego.

16.Mąż, z którego wynidzie nasienie złączenia, omyje wodą wszystko ciało swe: i nieczysty będzie aż do wieczora.

17.Szatę i skórę, którą będzie miał, wymyje wodą, i nieczysta będzie aż do wieczora.

18.Niewiasta, z którą spał, omyje się wodą, i nieczysta będzie aż do wieczora.

19.Niewiasta, która co miesiąc cierpi płynienie krwie, przez siedm dni będzie odłączona.

20.Każdy, kto się jéj dotknie, będzie nieczysty aż do wieczora.

21.I na czemby spała albo siedziała we dni odłączenia swego, splugawione będzie.

22.Ktoby się dotknął łoża jéj, upierze szaty swe: a sam też omywszy się wodą, nieczysty będzie aż do wieczora.

23.Wszelkiego naczynia, na któremby ona siedziała, ktoby się kolwiek dotknął, upierze szaty swe: a