Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0097

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


26.Pierwiastki zboża ziemie twéj ofiarujesz w domu Pana, Boga twego. Nie będziesz warzył koźlęcia w mleku matki jego.

27.I rzekł Pan do Mojżesza: Napisz sobie te słowa, któremi i z tobą i z Izraelem uczyniłem przymierze. [1]

28.Był tedy tam z Panem czterdzieści dni, i czterdzieści nocy: chleba nie jadł i wody nie pił, i napisał na tablicach słów przymierza dziesięć. [2]

29.A gdy schodził Mojżesz z góry Synai, trzymał dwie tablice świadectwa, a nie wiedział, że twarz jego rogata była z spółeczności mowy Pańskiéj. [3]

30.A widząc Aaron i synowie Izraelowi rogatą twarz Mojżeszowę, bali się przystąpić blisko do niego.

31.I zawołani od niego, wrócili się, tak Aaron, jako przełożeni zgromadzenia. A potem, jako odprawił rzecz do nich,

32.Przyszli téż do niego wszyscy synowie Izraelowi: którym przykazał wszystko, co słyszał od Pana na górze Synai.

33.A skończywszy mowy, włożył zasłonę na twarz swoję. [4]

34.Którą wchodząc do Pana, i mówiąc z nim, zdejmował aż wyszedł: a tedy mówił do synów Izraelowych wszystko, co mu było rozkazano.

35.Którzy widzieli twarz wychodzącego Mojżesza rogatą, ale on zasię zakrywał twarz swoję, jeźli kiedy do nich mówił.


Rozdział XXXV.

Mojżesz przykazał strzedz pilnie Soboty. Kazano dać podarza na budowanie Przybytku i sprzętów jego. Na to wysadzeni Bezeleel i Ooliab.


Zebrawszy tedy wszystko zgromadzenie synów Izraelowych, rzekł do nich: Te są rzeczy, które Pan czynić rozkazał.

2.Sześć dni będziecie robić: siódmy dzień będzie wam święty Szabat i odpoczynienie Pańskie: ktoby robił weń, zabit będzie.

3.Nie wzniecicie ognia we wszystkich mieszkaniach waszych przez dzień sobotni.

4.I rzekł Mojżesz do wszystkiéj gromady synów Izraelowych: Ta jest mowa, którą przykazał Pan, mówiąc:

5.Odłączcie u was pierwiastki Panu. Każdy dobrowolny, i ochotnem sercem niech je ofiaruje Panu: złoto i srebro i miedź,

6.I hiacynt, i szarłat, i karmazyn dwakroć farbowany, i bisiór, sierść kozią,

7.I skóry czerwono farbowane i fiołkowej maści, drzewo Setym: [5]

8.I oliwę ku przyprawie światła, i aby uczyniona była maść i kadzenie najwdzięczniejsze.

9.Kamienie Onychiny, i kamienie drogie na ozdobienie Naramiennika i Racyonału.

10.Ktokolwiek między wami mądry jest, niech przyjdzie i czyni, co Pan rozkazał.

11.To jest, przybytek i dach jego i przykrycie, pierścienie i deski z drążkami, kołki i podstawki:

12.Skrzynię i drążki, ubłagalnią i zasłonę, którą przed nią zapuszczają:

13.Stół z drążkami i z naczyniem, i z chlebem pokładnym.

14.Lichtarz ku trzymaniu świateł, naczynie jego, i lampy, i oliwę na posiłek ognia.

15.Ołtarz kadzenia, i drążki, i olejek pomazania, i kadzenie z wonnych rzeczy, oponę do drzwi przybytku.

16.Ołtarz całopalenia, i kratkę jego miedzianą, z drążkami i z naczyniem jego: umywalnią i podstawek jéj.

17.Opony do sieni z słupami, i z podstawkami, zasłonę we drzwiach u sieni.

18.Kołki przybytku i sieni z powrózkami swymi:

19.Szaty, których używają na służbie świątnice, odzienie Aarona, najwyższego kapłana i synów jego, aby mi sprawowali urząd kapłański.

20.I wyszedłszy wszystko zgromadzenie synów Izraelowych od obliczności Mojżesza,

21.Ofiarowali umysłem bardzo ochotnym i nabożnym pierwiastki Panu, na czynienie roboty przybytku świadectwa. Cokolwiek na służbę i na szaty święte było potrzeba,

22.Mężowie z niewiastami dodali,

  1. Deut. 15, 21. Wyż. 24, 18.
  2. Deut. 9, 6. 18.
  3. Deut. 4, 13.
  4. 2. Cor 3, 13.
  5. Wyż. 25, 2.