Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0061

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Manassesowego porodzili się na koleniech Józephowych. [1]

23.Które rzeczy gdy przeszły, rzekł braciéj swéj: Po śmierci mojéj Bóg was nawiedzi, i uczyni, że wynidziecie z ziemie téj do ziemi, którą przysiągł Abrahamowi, Izaazkowi, Jakóbowi. [2]

24.A gdy je poprzysiągł, i rzekł: Bóg was nawiedzi: wynieścież kości moje z sobą z miejsca tego:

25.Umarł, wypełniwszy sto i dziesięć lat żywota swego. I pomazany wonnemi maściami, włożony jest do trumny w Egipcie. [3]


KSIĘGI

EXODUS,

to jest

WTÓRE MOJŻESZOWE.


Rozdział I.

Imiona synów Izraelowych, którzy weszli do Egiptu. Pharao mnożenie ich robotami, chłopiąt zabijaniem, topienem, próżno się kusi psować: Bab chytrość, i od Boga zapłata.


Te są imiona synów Izraelowych, którzy weszli do Egiptu z Jakóbem: każdy z nich z domy swemi weszli: [4]

2.Ruben, Symeon, Lewi, Judas.

3.Issachar, Zabulon i Benjamin,

4.Dan i Nephthali, Gad i Aser.

5.Było tedy wszystkich dusz tych, którzy wyszli z biodry Jakóbowéj, siedmdziesiąt: a Józeph był w Egipcie.

6.Który gdy umarł, i wszyscy bracia jego, i wszystek on rodzaj, [5]

7.Synowie Izraelowi urośli, i jakoby wyrastający rozmnożyli się: i zmocniwszy się zbytnie napełnili ziemię.

8.Powstał tym czasem król nowy nad Egiptem, który nie wiedział o Józephie:

9.I rzekł do ludu swego: Oto lud synów Izraelowych wielki, i mocniejszy jest nad nas.

10.Pójdźcie, mądrze potłummy go, by się snadź nie mnożył: a jeźliby przypadła na nas wojna, by się nie przyłączył nieprzyjaciołom naszym, a poraziwszy nas nie wyszedł z ziemie.

11.Ustawił tedy nad nimi przełożone robót, aby je trapili ciężarami: i zbudowali miasta przybytków Pharaonowi, Phitom i Ramesses.

12.A im bardziéj ich tłumili, tem więcéj się mnożyli i rośli.

13.I nienawidzieli Egiptyanie synów Izraelowych, i trapili je naigrawając ich:

14.I ku gorzkości przywodzili żywot ich robotami ciężkiemi gliny i cegły, i wszelaką służbą, którą byli obciążeni w robotach około ziemie.

15.I rzekł król Egipski babom Hebrejczyków, z których jednę zwano Zephora, a drugą Phua,

16.Przykazując im: Gdy będziecie babić Hebrejankom, a przyjdzie czas rodzenia: jeźli się syn urodzi, zabijcie go, a jeźli córka, zachowajcie.

17.Lecz baby bały się Boga, i nie uczyniły według przykazania króla Egipskiego, ale zachowały chłopiątka.

18.Których wezwawszy król do siebie, rzekł: Cóż to jest, coście chciały uczynić, żeście chłopięta zachowały?


  1. Num. 32, 39.
  2. Żyd. 11, 12.
  3. Exo. 13, 19. Jos. 24, 31.
  4. Gen. 46, 8.
  5. Dzie. 7, 17.