Strona:PL Sofokles - Antygona (Kaszewski).djvu/49

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została przepisana.

    Gonił bez przerwy we wszystkie szlaki.
    Błysł niby jakiś promyk nadziei
    Ponad Edypa synów głowami,        20
    Ale ci, w ciągłych szaleństw kolei,
    W grób się przez zawiść zwalili sami.

    (Strofa 2).

    Zeusie! Jakkolwiek dumny człek.
    Z twą wolą ach! nie walczyć mu,
    Bo jej nie zmorzy dzielność snu,        25
    Nie nadweręży wieków bieg.
    Ty, w olimpijskich światłach król,
    Nie wiesz, co starość jest, co ból,
    I w drogę życia dajesz sam
    Przestrogę wiekuistą nam:        30
    — Kto nie chce w życiu mieć zawodu
    Nadziei niech się zrzeknie zmłodu.

    (Antystrofa 2).

    Ludziom nadzieja zwodnicza
    Łask swych czasami użycza,
    Lecz częściej próżne marzenia        35
    Na smutny zawód zamieniaj
    Że nikt, co spotka go, nie wie,
    Aż nogą stąpi w zarzewie.
    Mądrą przestrogę nielada
    Ktoś w pięknem słowie powiada:        40
    Że człowiek gdy w dobrej wierze
    Zło z gruntu za dobro bierze[1],
    Znak to nieomylny, że bogi
    Cios wymierzyli nań srogi.
    Nic go odeń nie ustrzeże,        45
    Śmierć go chwyci wpół drogi.


    Przodownik Chóru.

    Lecz syn najmłodszy twój, panie!
    Idzie tu Hemon, strapiony
    Nieszczęsną dolą swej Antygony;
    Ciężkież mu z lubą rozstanie!        50




    1. „zło z gruntu za dobro bierze“. Myśl tę często znajdujemy w Iliadzie; najobszerniej w pieśni XIX. w 86-96, gdzie tak się usprawiedliwia Agamemnon z wyrządzonej Achillesowi krzywdy (przekład A. Szmurły):

      Już wielokrotnie Achiwi z tem do mnie się słowem zwracali
      I wyrzucali mi nieraz; lecz ja-m tu bynajmniej nie winien,
      Tylko Kronida1) i Mojry2) i w zmroku chodzące Erynny3),
      Co zaślepienie mi srogie na wiecu rzuciły do serca
      Dnia pamiętnego, gdym dział Achillowi przyznany zagarnął.
      Ale cóż mogłem uczynić? Sprawczynią wszystkiego boginia
      Ate, ta córa czcigodna Zeusowa, co wszystkich zaślepia,
      Zguby przyczyna; jej nogi są miękkie, gdyż wcale się ziemi
      Nie tknie, lecz górą-to ona po głowach śmiertelnych pomyka, Ludzi do grzechu przywodząc; spętała też już niejednego.

      1) Zeus
      2) boginie życia i śmierci
      3) boginie pomsty