Strona:PL Sofokles - Antygona (Kaszewski).djvu/50

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została przepisana.
    EPEJSODYON III.


    Kreon.

    Da się to widzieć[1]. Powiedz: synu luby!
    Czy mnie potępiaez, żem twe zerwał śluby,
    Czy też, choć wyrok mój zda ci się srogim,
    Ja-m przecie dla cię nie przestał być drogim?


    Hemon.

    Ojcze! ja twoim jestem jako żywo;        5
    Wtem jedno skrzętny, co twój głos mi każe
    Obok twej woli, gdy jest sprawiedliwą.[2]
    Wszelki ślub inny za nic sobie ważę.


    Kreon.

    Dobrze, mój synu! To ciebie zaszczyca:
    Wszystko jest niczem przy woli rodzica.        10
    Na to o dzieci każdy prosi bogów,
    W domu, wszystkiego synowi udziela,
    By ten był wrogiem dla ojcowskich, wrogów,
    A tak jak ojciec wielbił przyjaciela.
    Kto zasię dzieci niesforne napłodzi,        15
    To sobie ukuł kajdany na nogi,
    I śmiech zeń wielki pójdzie między wrogi.
    Niech cię więc, synu, z rozsądku nie zwodzi
    Rozkoszy żądza: odpędź jej podniety,
    Boć zimnym ucisk jest niecnej kobiety,        20
    Dla której łoża w zacnym domu szkoda.
    O! zły przyjaciel — to złe gorsze wrzoda[3],
    A więc się nie kwap: ona sobie przecie
    Wynajdzie męża, lecz na tamtym świecie.
    Bo, że ta jedna pomiędzy Tebany        25
    Śmiała mi stawić opór niesłychany
    I władzy mojej naruszać osady:
    Ja przeto wobec całego zebrania,
    Mimo przewrotnych przyjaciół dorady,
    Śmierć jej wyrzekłem i nie zmienię zdania.        30
    Niech Zeus tę sprawę rozsądzi w rodzinie;
    Jeżelić krewny oporem mi stawa,
    To obcy będzież strzegł mojego prawa?
    Kto dobrym rządem w domu swym zasłynie,
    Temu i z rządów kraju będzie sława.        35
    Lecz kto w uporze swoim zatwardziały,

    1. „da się to widzieć“. Słowa te odnoszą się bezpośrednio do ostatnich słów przodownika Chóru: „ciężkież mu z lubą rozstanie“.
    2. „Ojcze! ja twoim jestem“ itd. Ażeby lepiej uwydatnić odpowiedź Hemona, przytoczę przekład tych wierszy przez K. Morawskiego:

      Twoim ja, ojcze! Skoro mądrze radzisz,
      Idę ja chętnie za twoim przewodem
      I żaden związek nie będzie mi droższym
      Ponad wakazówki z twoich ust rozumnych.

      Już więc tu na samym początku rozmowy robi Hemon bardzo niewyraźne, co prawda, bardzo nieśmiałe jeszcze zastrzeżenia, kładąc nacisk na to, że rady ojca winne być rozumne.

    3. „złe gorsze wrzoda“; dopełniacz przy stopniu wyższym przymiotnika, dawniej częsty, dzisiaj używa się tylko w niektórych wyrażeniach; zazwyczaj dodaje się przyimek od, lub też spójnik niżeli.