Strona:PL Smolik - Po drodze.pdf/54

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.
    STARA NUTA.

    Dziś ta sama stara nuta
    w nowej pieśni zgrzyta wciąż;
    wszędy wciska się, jak wąż:
    egoizmu polska nuta.

    Jakakolwiek brzmi dziś pieśń —
    postępowo-polityczna,
    czy ludowa, seraficzna:
    starych grzechów żre ją pleśń.

    Narodowych błędów piętno,
    narodowych fatum win;
    jad oszczerczych, gorzkich ślin
    znajdziesz, śledząc życia tętno.

    Kiedyż, kiedyż nowa nuta
    harmonijnie zabrzmi nam
    u nowego bytu bram,
    fałszem, kłótnią nie popsuta?!...


    Grafika na koniec utworu.jpg