Strona:PL Puszkin Aleksander - Eugeniusz Oniegin.djvu/67

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.
XVII.

Jeszcze przy winie rad gawędzić,
(Kotlet był nader tłusty snać);
Lecz do teatru musi pędzić,
Gdzie nowy balet mają dać.
Surowy sceny prawodawca,
Aktorek krasy wielki znawca,
Niestały druh baletu div,
Zakulisowych badacz niw,
Oniegin znalazł się w teatrze,
Gdzie byle krytyk — chytry lis —
Za entrechat wyć gotów: »bis!«
A sykać »Fedrze«, »Kleopatrze«,
Moinę wołać, sprawiać szum,
Aby go tylko słyszał tłum.


XVIII.

Czarowny kraj! Tam niegdyś wolny
Fon-Wizin wzniósł satyry miecz;
Tam Kniaźnin, naśladowca zdolny,
Niejedną cenną dał nam rzecz;
Ozierow tam zachwytów słowo
Z młodziutką dzielił Siemionową,
Od tłumów zbierał brawa, łzy;
Katienin tam, w północne mgły,
Z Zachodu przyniósł blask Kornela;
Szachowski wniósł tam dowcip swój