Strona:PL Ołtarzyk polski katolickiego nabożeństwa.djvu/224

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.

sam zwyciężył siebie, jeśli chcesz uzyskać wieniec nieśmiertelny. Iluż to chrześcian łudziło się tą myślą, że późniéj zaczną, jak należy, służyć Panu Bogu, a teraz są w piekle!... Co za szaleństwo zawsze o tém myśleć, co prędko przemija, a nigdy, albo bardzo rzadko o tém, co będzie trwać wiecznie. O bracie njmilszy, myśl o sprawie twojéj! Myśl, że wkrótce rad nierad, musisz się wynieść z mieszkania téj ziemie, by przejść na zawsze do domu wieczności. Biada ci, jeźli się potępisz; nie będzie już wtedy ratunku dla ciebie!
III. Uważ, człowieku i mów: jednę tylko duszę mam: jeźli ją zgubię, wszystko z nią utracę. Bo choćbym cały świat pozyskał, a poniósł szkodę na duszy mojéj, co mi to pomoże? Co pomogły wielkości, bogactwa i rozkosze tym wszystkim, co w nie opływali na tym świecie, a teraz ciała ich są garścią prochu, a dusze ich pogrzebane są w piekle? A więc jeźli jednę tylko mam duszę, jeźli raz ją utraciwszy, utracę na zawsze, winieniem strzedz jéj jak najpilniéj, i o tém głównie myśleć, ażeby ją zbawić. Oto jest sprawa najważniejsza, i jedynie ważna, bo idzie w niéj o wieczne szczęście lub wieczne nieszczęście. O Boże mój, wyznaję ze wstydem, żem żył dotąd jak ślepy, żem się już nazbyt oddalił od Ciebie, żem za mało myślał, lub wcale nie myślał o zbawieniu téj jedynéj, biednéj duszy mojéj. Ale już odtąd inaczéj sobie postanawiam, a Tobie przyrzekam. Zbaw mię więc, o Boże mój, Ojcze mój! Zbaw mię, o Jezu, Zbawicielu mój! Niech wszystko utracę, bylem nie utracił Ciebie, o Boże mój, o Miłości moja! O Maryo! zbaw mię! Zbaw mię, o Matko moja, przez Twojego Syna!



Rozmyślanie na Wtorek.
O grzechu śmiertelnym.

I. Uważ, człowieku, z jak piekielną niewdzięcznością zbuntowałeś się przeciw Bogu, który cię stworzył, ażebyś Mu służył, który cię ukochał, ażebyś Go kochał. Stałeś Mu się nieprzyjacielem, i wzgardziłęś łaską i miłością Jego. Wiedziałeś, że Go tym grzechem obrażasz i zasmucasz, jednak spełniłeś ten grzech nicny, obrzydły, szkaradny. Kto grzeszy,