Strona:PL Karol Miarka - Kantyczki 03.djvu/162

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


czyna już mieszkać z nami ogólnie. * Wszystkiem władnącego mamy przy sobie, * Mamy przy Nim wszystko, cieszmy się wspólnie, * I my dajmy swoje pienia, w dzień Bożego Narodzenia, * By nam życzenia się wiodły, wnośmy do Niego modły:

Szczęśliwy moment, wszystkim zbawienie, gdy Bóg od wszystkich widziany, * Wszystkim ogłasza Swe Narodzenie, chce świadkiem mieć wszystkie stany. * Pastuszków, królów, na gody, wzywa pogany, narody, * Pastuszków, królów na gody. * W pastuszkach zaleca serca prostotę, * I wierność poddaństwa od nas winnego, * W królach wszelkich ofiar, chętną szczodrotę, * Wszystko Mu winniśmy, mając od Niego. * I my dajmy swoje pienia w dzień Bożego Narodzenia, * By nam życzenia się wiodły, wznośmy do Niego modły.





PIEŚŃ  155.


Śliczna Dziecino, jedyne pieszczoty, * Celu naszego kochania, * Któż dodać może nam większej ochoty * Do niniejszego śpiewania, * Nad Ciebie, wszelkiej źródło pociechy, * Przeto do Ciebie czynim pospiechy, * Z naszem pieniem wesołem.

Dobroć Twa, Jezu, wszystkich nas przejmuje, * Miłość do siebie pociąga, * W szczerych stworzeniach swoich nie brakuje, * Każdy stąd Ciebie osiąga ; * Jak Cię nie kochać, gdyś dobroć szczera, * Jak nie za-