Strona:PL Karol Miarka - Kantyczki 03.djvu/102

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Kto więc zdoła * Niech wesoła * Brzmi z ust jego chwała * Jezusowi * Chrystusowi, * A niech będzie stała; * I Maryi wsze stworzenie * Niechaj wyda łaski pienie! * Wiwat, wiwat Marya!

I my razem * Przed obrazem * Wcielonego Boga * Nućmy trele * W tym kościele, * Gdy ofiara droga; * Tu Go wszyscy wysławiajmy * I wesoło zaśpiewajmy: * Wiwat, wiwat i wiwat!





PIEŚŃ  100.


Niechaj będzie pochwalony Bóg w Betleem narodzony, * Który z nieba zszedł na ziemię, * By odkupił ludzkie plemię.

Dziecię Jezus zeszło z nieba, by łaknącym podać chleba, * By cierpiącym życie słodzić, * By ze Stwórcą świat pogodzić.

Światło zeszło wśród ciemności, więc Anieli z wysokości * Chwałę Bogu wyśpiewują, * Pokój ludziom oznajmują.

Gwiazda świeci przy Dziecinie, od jej blasku ciemność ginie. * Więc Królowie z pogan rodu * Spieszą do niej z darem wschodu.

Za to Bóg ich rozwesela, światło wiary im udziela, * Tak, że dzisiaj w Świętych gronie, * Chwalą Boga na Syonie.





PIEŚŃ  101.


Niepojęte dary dla nas daje, dzisiaj z nieba Ojciec łaskawy; * Gdy A