Przejdź do zawartości

Strona:PL Karol May - Winnetou w Afryce.djvu/121

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Ta strona została uwierzytelniona.

 — Nie.
 — To dobrze! Inaczej bowiem byłbyś koniokradem. Znam tego kasztana. Jest to ogier, prawdziwy maurytański Henneszah, — ulubiony koń Pana Straży przybocznej naszego baszy, który obdarza cię chyba wielkiem zaufaniem, skoro powierzył ci to kosztowne zwierzę.
 — Jest moim przyjacielem.
 — W takim razie powiedz Panu Zastępów, że jestem jego a także twoim sługą najpokorniejszym. Jakież twoje życzenia mogę spełnić?
 — Przyjechał do ciebie cudzoziemiec, który chce pozostać w ukryciu?
 — Nic o tem nie wiem. Kto ci powiedział? — zapytał przerażony tem, że przyjaciel Krüger-beja dopytuje się o człowieka, którego schował.
 — Powiedz prawdę. Możesz zaufać. Jechałem razem z tym cudzoziemcem i przesłałem nawet przez hammala jego bagaż. Powiedz mu, że chcę z nim pomówić.
 — Wątpię, czy cię przyjmie, — rzekł z nieufnością. — Mój gość chce właśnie ukryć się przed tym, który jest twoim przyjacielem. Jakże może ci się pokazać na oczy! Dowiem się wnet, czy istotnie jesteś tym, którego wypatruje. Skąd i kiedy przybył okręt?
 — Z Aleksandrji. Dzisiaj rano.
 — Gdzie wylądował ten cudzoziemiec, o którego pytasz?
 — Przy Ras Chamart.

 — Z jakiego kraju pochodzisz?