Strona:PL Eurypidesa Tragedye Tom II.djvu/347

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


I ogień nieci
Wróg!


∗                    ∗
HEKABE.

O ziemio, kolebko mych dzieci!

CHÓR.

Och! Och!

HEKABE.

O dziatki,
Słyszycie, chwytacie głos matki?

CHÓR.

Przyzywasz tych, biedna, co drzemią
Pod ziemią!...

HEKABE.

Na pował się rzucę, ja stara,
Obiemi rękoma co siła
O ziemię tę będę waliła!...

CHÓR.

W żałobie ja klękam przy tobie
I męża przyzywam, co w grobie
Nieszczęsna leży ofiara!

HEKABE.

Ciągną nas, wloką —

CHÓR.

Ten ból!
Ten ból! Ach! tul się! tul!

HEKABE.

Do obcych mnie ciągną rozłogów
Od mych ojczystych progów!