Strona:PL Chrzanowski Ignacy - Biernata z Lublina Ezop.djvu/262

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


82. Rozmyślnie wszytko czynić.

Dziecię jedno, sobie igrając,
Biegało, motyle łapając,
A jako ine chwytało,
Niedźwiadka też takież chciało.
Chrobak, jego prostość widząc,        5
Ostrzegał je, tako mówiąc:
„Dziecię, dobrze się rozmyślaj,
„A nie lada czego łapaj!
„Mnieć się nie lza tknąć, bez szkody,
„Strzeżyż się tej złej przygody;        10
„Wszytki rzeczy dobrze poznaj,
„Dobrych się dzierż, a złe puszczaj!“
Gdy kto pocznie nieco działać,
Ma na wszytki strony patrzać:
Nie trzebać się barzo kwapić,        15
Chceszli nieco dobrze sprawić

Rimicius: D (190) De puero et scorpione. [H 350 Παῐς ϰαὶ σϰορπίος; 350b Ἄλλως. Παῖς, ἀϰρίδας ϑηρεύων]. — FE (79) O chłopcu z chrząszczami. — Minasowicz (109) Chłopiec i niedźwiadek.

83. Zły radby, iżby z nim wszyscy poginęli.

Ptasznik gdy ziębę ułowił,
Prosiła, by jej nie dawił:
„Ale mię postaw na sparze,
„Tam tobie posłużę dobrze:
„By[1] jednoś mię tam postawił,        5
„Będziesz inych ziąb dosyć bił:

  1. W pierwodruku: bo.