Strona:PL Chrzanowski Ignacy - Biernata z Lublina Ezop.djvu/200

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Uźrzala też i maszkarę
I, wziąwszy, oględowała,
A tako z nią rozmawiała:
„Cóżci po takiej podobie,
„Kiedy niemasz mózgu w tobie?        10
„Tworzyć dosyć, a czcza głowa,
„Cudze oczy i też mowa“!
Nie wszyscy, którzy są cudni.
Zawsze bywają rozumni:
Będzieć poczesna postawa.        15
Ale wnątrz niedobra sprawa.

Rimicius: D (158) De vulpe et larva. [H 47 Ἀλώπηξ πρὸς μορμολύειον]. Phaedrus I, 7 Vulpes ad personam tragicam. St (127) De lupo et tragoedo. C (164) Lisska. — FE (57) O Iiszce z człowieczą głową. — Rej, Zw. IV, 56 Postawa bez rozumu. — Minasowicz (9) Głupich niesławna sława, honor bez godności. Liszka do maszkary. — BF 5 Liszka, znajdująca maszkę. — EW 25 O wilku i o głowie. — Jakubowski 68 Lis i bust, t. j. półposąże człowieka (L IV. 14 Le renard et le busta).

15. Drugi lepszy karany bywa.

Człowiek jeden boga swego
Miał w swym domu drzewianego.,
Którego więc często żądał,
By mu też co dobrego dał.
Ale, im go więcej prosił,       5
Tym sie więcej w mieniu gorszył:
Nie dał mu żadnej pomocy,
Chocia prosił we dnie, w nocy.
Tedy sie on człowiek rozgniewał,
Na boga sie swego porwał:        10