Strona:PL Buława Ernest - Krople czary.djvu/051

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Tu szalał książę Józef, i radził Dąbrowski
Tu się załamał Chłopicki – oby był niedożył!
Tu Mochnacki Kassandry protestacyą złożył
Wskazując Litwę! . . oby! mądry doświadczeniem
Naród chwycił tę drogę z przyszłem przesileniem,
W tych cieniach chadzał nieraz może pełen troski! . .
Lelewel, spokojnemi jak Nestor krokami,
I Śniadecki tu z Wilna zabłądził czasami –
Ach! tu błądził Mickiewicz, marzący i młody
Szarpany przez peruki, bo miał własne włosy,
Tu wzrastał smutny Zygmunt – dziecię bez swobody,
Rosnące jako kwiatek potrzebą w niebiosy,
A dzieckiem się wpatrywał już w swoje kolosy . . .
Tu Juliusz mu na ramię może oparł czoło,
I byli jak schylone dwa nad łanem kłosy. . . .
Szopen tu się w harmonje wsłuchiwał natury,
Malcze[w]ski tutaj smętny dumał, i ponury,
A od placu Saskiego wrzaski musztry brzmiały,
Carskie bydlę nad ludźmi tutaj się pastwiło,
Na koniach przez bagnety młodzieńce skakały
Kiedy ich matek serce, jak u Tella biło,
Tu Kraszewski, z prawdami, co kolą, wystąpił,
Za co mu świat goryczy, ni trucizn nieskąpił,
I cóż, że naród potem przy posągu płacze?
Kiedy bić już przestało serce, co tułacze,
Cóż że uczczą po czasie miłościwe słowo,
Choć posąg im odbłyśnie łzą swą marmurową,
O! lecz nie łzą wdzięczności, ni łzą rozczulenia,
Ale łzami goryczy chyba i zgorszenia,
Bo nad trucizn potwarze, i jadów bluzgania,
Czary dopełnia właśnie – ta chwila uznania! . . .
Bo po kamienowaniu, na cichej mogile
Niech im świat choć oszczędzi tę uznania chwilę,
Bo po kamienowaniu, na cichej mogile [1]
Niech im świat choć oszczędzi tę uznania chwilę,
Bo za nią, kto był czysty i duszę miał hardą
A męczeńską, ten za nią – płaci chyba – wzgardą! . .
Dalej ku Willanowu idąc śród pałaców,
Potockich i Krasińskich, Zamojskich i Paców,
Wszedłszy w długą aleę pełną publiczności,
Napotkałem żebraka, zgiętego z starości,

  1. Przypis własny Wikiźródeł  Antycypacja, bo J. I. Kraszewski umarł w r. 1887.