Strona:Obraz literatury powszechnej tom I.djvu/339

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została skorygowana.
    —   325   —

    Wielkie nasze wykroczenia!
    Przebacz kającym się Tobie!
    Dla chwały Twego imienia
    Uzdrów nas w ciężkiej chorobie.

    Daj, niech wstrzemięźliwe czyny
    Zmogą krnąbrne ciało nasze,
    Niech serca postne od winy
    Porzucą występku paszę.

    Spraw, Trójco błogosławiona,
    W trzech osobach jedno bóstwo,
    Niech post dla naszego łona
    Wydaje owoców mnóstwo.

    (I. Hołowiński).

    VI. Paweł Dyakon.
    Hymn na uczczenie św. Jana Chrzciciela „Antra deserti teneris sub annis“.

    Jeszcze młodziuchny już w dzikie puszcz groty
    Zbiegasz przed zgiełkiem świata, przed zebraniem,
    Byś i najmniejszem duszy pokalaniem
    Nie skaził cnoty.
    Tam twarda suknia z wielbłąda przed chłodem
    Kryła twe członki, skórą przepasana;
    Tam cię karmiła w skorupkę zebrana
    Szarańcza z miodem.
    Inni prorocy przez tysiączne lata
    Zdala śpiewali światło przychodzące;
    Ty ukazałeś palcem już świecące,
    Zbawienie świata.
    Między mnogimi białych głów synami
    Nie powstał większy na świecie od Jana,
    On gładzącego grzechy światów Pana
    Obmył wodami.
    Cześć Tobie Ojcze! Ci, zrodzony Synu!
    I Tobie równa, od obojga tchnięty
    Duchu najświętszy! Boże trzykroć święty!
    Niech wiecznie słynie.

    (A. Kitkiewicz.)

    VII. Św. Bernard.
    Hymn „Jesu, decus angelicum“.

    Chwało aniołów orszaku,
    Jezu, pieśni w uchu mojem,
    W ustach miód dziwnego smaku,
    W sercuś niebieskim napojem.