Strona:Obraz literatury powszechnej tom I.djvu/166

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została przepisana.
    —   152   —

    Tego człowieka nikt ani w gościnę
    Przyjmie do siebie, ani doń zagada,
    I do rąk wody dać mu się nie waży,
    Ni u ofiarnych stanie z nim ołtarzy
    Ni mu dozwoli kroku do swych progów.

    Postanawia wezwać wieszczbiarza, Tyrezyasza. Ten z początku nie chce dawać jasnych odpowiedzi, ale obrażony podejrzeniem, w samym Edypie winowajcę wskazuje. Król ani na chwilę nie przypuszcza takiej możliwości, i sądzi, że to Kreon z żądzy władzy namówił wieszczka do takiego postępku. Kreon upewnia Edypa, że nie powodują nim bynajmniej przypisane mu pobudki, ale król nie pozbywa się podejrzeń i tylko żonie jego Jokaście udaje się ocalić życie bratu. Zostawszy z mężem sama, stara się go przekonać, że całe zamieszanie wynikło ze słów wieszczka i doradza nie wierzyć mu wcale. Ale słowa Jokasty rzucają w duszę Edypa pierwszy zarodek przypuszczenia, że on-to właśnie zabił Laja.

    Jokasta.   Słuchaj mię, mężu! porzuć niepotrzebne troski;
    Wiedz, że nie ma nikogo między śmiertelnemi,
    Coby sztukę wróżenia posiadał na ziemi.
    I wraz ci na to dowód przytoczę niedługi.
    W wyroczni, nie powiadam, że przez Apollina,
    Było przepowiedzianem, lecz przez jego sługi,
    Iż przeznaczeniem Laja — zginąć z ręki syna.
    Którego ja porodzę. A tu wieść powiada,
    Że go zabili jacyś obcy rozbójnicy
    Tam, kędy na trzy ścieżki droga się rozkłada.
    Chłopiec miał ledwie trzy dni, gdy go służebnicy
    Z rozkazu ojca wziąwszy, nożęta związali
    I on na pustej górze złożon jest w oddali.
    A więc się nie ziściły Apollina słowa.
    Iż on własnego ojca zabójcą się stanie
    I próżna była o to obawa Lajowa,
    Chociaż takie wyroczni było wówczas zdanie.
    Więc i tobie daremny ta rzecz kłopot sprawia;
    Bo co bóg chce objawić, to on sam objawia.
    Edyp.   Co ty mówisz? co słyszę! żono nieszczęśliwa!
    Jakąż trwogą twa mowa duszę mą przeszywa!
    Jokasta.   Cóż to za nowy przestrach na ciebie napada?
    Edyp.   Z twych słów się pokazuje, że Laja zabili
    Tam, gdzie się na trzy drogi gościniec rozkłada?
    Jokasta.   Tak mówiono i mówią nawet do tej chwili.
    Edyp.   A jak się zowie miejsce, na którem on zginął?
    Jokasta.   Ziemia, na której zginął, zowie się Focydą;
    W miejscu, kędy dwie drogi z Delf i Daulji idą.
    Edyp.   A od tego wypadku długi czas upłynął?
    Jokasta.   Nim się poczęło u nas twoje panowanie
    Nieco wprzód ogłoszono to po ziemi naszej.
    Edyp.   Jakiego Laj był wieku, jakich kształtów ciała?
    Jokasta.   Był wzrostu wysokiego, włos jego białawy,
    A podobny do ciebie z twarzy i postawy.