Strona:Molier-Dzieła (tłum. Boy) tom I.djvu/286

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została przepisana.
    Kobieta jest kobietą, i zawsze i wszędzie
    Będzie tylko kobietą, póki świat trwać będzie,
    Stąd mówi pewien Greczyn mądry, że jej głowa
    Jest niby piasek sypki, i, zważ pan me słowa,
    Z których się inne wszystko jasno wyprowadza:
    Tak, jak głowie przypadła nad tem ciałem władza,
    I ciało bez tej władzy równe jest bydlęciu,
    Tak znowu, gdy ten władca w całem przedsięwzięciu
    Nie zgadza się znów z głową, i to co do joty,
    Widzimy, że przychodzą przeróżne kłopoty;
    Część bydlęca naówczas chce ogarnąć władzą
    Nad częścią rozumową i obie się wadzą:
    Ta chce w prawo, ta w lewo; jedna rada mięcej,
    Druga twardziej; to nieszczęść sprowadza najwięcej.
    Stąd wynika, że każda, niewiasta czy dziewka,
    Ma głowę, jak na dachu taka chorągiewka,
    Co z lada pierwszym wiatrem kręcić się gotowa:
    Co kum Arystoteles też orzekł w te słowa,
    Że podobna do morza jest: toż mówią w świecie,
    Żeby morskiej nie ufać fali i kobiecie.
    Otóż, przez porównanie (bowiem porównanie
    Wielce, panie, ułatwia nam wszelkie poznanie,
    I mawiamy, my, ludzie uczeni głęboko,
    Że porównanie niby jest myśli opoką),
    Przez porównanie zatem (niechże pan posłucha),
    Jak się widzi na morzu, gdy wiatr tęgi dmucha,
    I kroi się na burzę, wówczas zbiera fala,
    I jedna się na drugą jak umie przewala,
    Wówczas okręt, zbłąkany w tej straszliwej biédzie,
    To zapada w piwnice, to znów pod strych idzie:
    Tak znów, skoro kobieta ma głowę upartą,
    Wówczas żywiołów burzę widzimy zażartą,
    Która się uwidocznia przez pewne... wyzwiska,
    Niby jak... wiatr, gdy... fale... niby... gdzieś tam... ciska
    W... pewien sposób i ręka sternika osłabła...
    Wówczas... Słowem, kobiety wszystkie są do djabła.