Strona:Mikołaj Sęp Szarzyński-Poezje z pierwodruku 1601.djvu/029

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Niezmożnej[1] sile; przeto słynie wszędzie
I wiecznie słynąć za swe cnoty będzie.

Droga ku sławie — w sławnem urodzenie
Domu, nie sama sława. A ty w cenie
Chceszli być, porzuć nikczemne zabawy,
A we wszem przodków swych naśladuj sprawy.

Da pospolite prawo nieskończone[2]
Imię strażom swym, dadzą i bronione
Granice zbroją koronne podściwą
Od zdradnych sąsiad, sławę wiecznie żywą.



XVIII.

PIEŚŃ V.
O FRIDRUSZU,

który pod Sokalem zabit od Tatarów roku Pańskiego 1519.


Umysł stateczny i w cnotach gruntowny
Kto ma od Boga, żywie świętym równy;
Nietylko wytrwa[3] gniew szczęścia surowy,
Ale i łaską wzgardzić jest gotowy.

Tysiąc przykładów! Ale dostateczny
Słów moich świadek sam Fridrusz serdeczny[4],
Który to sprawił, że sie mniej wstydamy
Blizny, prze upór co nieszczęścia mamy.

Na Sokal wojska gdy już płaczliwego
Ostatek uwiódł od rąk okrutnego
Pohańca, — wolny, serce nielękliwe
Odkrył, te słowa mówiąc pamiętliwe:

  1. Przypis własny Wikiźródeł niezmożny — niepokonalny (opracowane na podstawie Słowniczka).
  2. Przypis własny Wikiźródeł nieskończony — nieśmiertelny; nieskończone imię — nieśmiertelne imię (opracowane na podstawie Słowniczka).
  3. Przypis własny Wikiźródeł wytrwać co — przetrwać co, wytrzymać (opracowane na podstawie Słowniczka).
  4. Przypis własny Wikiźródeł serdeczny — mężny (opracowane na podstawie Słowniczka).