Strona:Maurycy Mann - Literatura włoska.djvu/200

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została skorygowana.

    go w obronę... Dlatego, Rzymie, gotuj się na razy bicza. O Rzymie, otoczą cię obręczą z żelaza, spustoszą cię ogniem i mieczem. Kiedy nadejdzie pokaranie, Rzymie, zadrżysz wszystek...


    PRZEPOWIEDNIA IX NA TEMAT MICHASZA (KS. SĘDZIÓW 17—18) I RUTH, Z DN. 28 MAJA 1495

    Po gwałtownych i namiętnych wypominaniach zepsucia kleru, Savonarola karci zepsucie powszechne...
    Oznajmiam ci, że Bóg wyciągnie miecz z pochwy, ześle lud obcy, przekroczy granice swej łaskawości i litości; wyleje się tyle krwi; tyle trupów; tyle okrucieństw, że zawołacie: «Panie, wystąpiłeś z miejsca swego».
    Pan zatem przybędzie i podepce obliczność ziemi, mocarzy ziemi. Pan zdepce cię, Italjo i Rzymie... Stopami Jego będą konie i wojska obce. I podepce możnych Italji: księży, biskupów, kardynałów i najwyższych mistrzów...

    Fra Gir. Sauonarola, Scelta di prediche, ed. Yillari—Casanooa, Firenze Sansoni 1898.)


    MICHELANGELO BUONAROTTI
    (1475—1564)
    SONET
    Sonet w duchu nowo platońskim, wzorem Dantego.

    Życiem miłości mej — nie serce moje,
    Bowiem tęsknota moja bezserdeczna
    Tam dąży, gdzie jest obłędu bezpieczna,
    Gdzie przed płochością zamknięte podwoje.

    Miłość — duch boży w swojej praistocie,
    Tobie blask, a mnie moc dała pojętną;
    Co w tobie jeszcze ziemskie nosi piętno,
    To wiatyk mojej niebiańskiej tęsknocie.

    Jak żar i światło zjawiają się razem,
    Podobnie wieczne piękno i kochanie;
    Toż ja, gdy ziemską z siebie myśl otrzęsę,

    Aby się nieba nacieszyć obrazem —
    Gdzie było naszych dusz pierwsze poznanie
    — Oczyma memi śpieszę pod twą rzęsę.



    SONET
    Sonet w stylu Petrarki.

    Śniegowej twarzy biją na mnie żary;
    Mnie ona pali — sama w lód się zmienia;
    Czuję dwu wiotkich ramion uściśnienia,
    Zdolnych bez ruchu podźwigać ciężary.

    Znam zmysłom ludzkim niedościgłą duszę:
    Innym śmierć niesie, śmiercią nieujęta.
    Sama swobodna, a mnie bierze w pęta,
    Choć w sobie dobra, mnie sprawia katusze.