Strona:Maryan Gawalewicz - Poezye.djvu/22

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.

    Wietrzyk się pieści z różą,
    Nie pyta: kochasz mnie?
    Róża się w słońcu nurza,
    Niemą rozkoszą tchnie....
    My się kochamy wzajem,
    Lecz żadne, ręczę wam,
    Nie rzekło jeszcze: kocham!...
    A czemu?... nie wiem sam....


    ∗                ∗

    Ja patrzę w mą niebogę
    I cudne roję sny,
    Chcę mówić i — nie mogę
    I tylko serce drży....
    I chciałbym wieczność spędzić
    Pod winogradem tam;
    Wieczność?.. czy nie zamało?..
    Ach! nie wiem, nie wiem sam!..


    Maryan Gawalewicz - Poezye grafika 17.png