Żółtonogi, mający żółte nogi.
Żółtonosy, mający żółty nos a. dziób.
Żółtonóg, owad z rzędu błonkoskrzydłych.
Żółtopióry, okryty żółtemi piórami, mający pierze żółte.
Żółtorzytka, gatunek czerwonki.
Żółtoskóry, mający skórę albo sierść żółtą.
Żółtoskrzydły, mający żółte skrzydła.
Żółtosok — p. Żółciecz.
Żółtosokowate — p. Żółcieczowate.
Żółtość, kolor żółty, żółcizna.
Żółtowłosy, mający żółte włosy.
Żółty, mający barwę jednego z siedmiu zasadniczych kolorów tęczy, w widmie słonecznym ukazującego ś. między czerwonym a zielonym; ż-a choroba = żółtaczka; ż. przypołudnik = gatunek jaskra; ż-a bylica = chryzantema, złocień; pojechać w ż-ej karecie = być oddanym do zakładu dla obłąkanych; ż., jak wosk = mający kolor wosku.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/45/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_%C5%BB%C3%B3%C5%82w.png/150px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_%C5%BB%C3%B3%C5%82w.png)
Żółw, gad czworonogi, okryty cały pancerzem, z pod którego wysuwają ś. głowa, szyja, krótki ogon i kończyny, lęgnie ś. z jaj (fig.); iść ż-iem, na ż-iu, jechać na ż-iu = wlec ś. wolno, noga za nogą; powolny, jak ż. = b. powolny; wlecze ś., jak ż. = noga za nogą; szyk bojowy u staroż. Rzymian, polegający na tym, że żołnierze okrywali ś. ze wszystkich stron i od góry długiemi tarczami, składającemi ś na nieprzeniknioną dla pocisków nieprzyjacielskich ścianę; rodzaj machiny oblężniczej u starożytnych Rzymian.
Żółwi, Żółwiowy, odnoszący ś. do żółwia, właściwy żółwiowi; zrobiony z żółwia: ż-ia zupa; podobny do żółwia, taki, jak u żółwia; iść ż-im krokiem = ciągnąć ś. powoli.
Żółwiak, gatunek żółwia.
Żółwiątko, młode żółwia.
Żółwica, żółw samica — p. Żołwica.
Żółwiec, zwierzę ssące z rzędu bezzębnych.
Żółwik, mały żółw, młody żółw.
Żółwiojad, ten, który jada żółwie.
Żółwiojedź, ludzie, karmiący ś. żółwiami.
Żółwiowaty, podobny do żółwia.
Żółwiowy — p. Żółwi.
Żółwiozwierz, gatunek żółwia.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a5/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_%C5%BB%C3%B3raw.png/110px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_%C5%BB%C3%B3raw.png)
Żóraw, Żuraw, ptak z rzędu żórawiowatych, z rodziny tejże nazwy (fig.); w lm., ż-ie, rodzina ptaków żórawiowatych; zapuszczać ż-ia = zaglądać z góry, wyciągając szyję, jak żóraw; chodzić, jak ż. = prosto, wyciągając nogi; przyrząd do wyciągania wody ze studni w kształcie drąga dwuramiennego na wysokiej podstawie; wogóle dźwignia do podnoszenia ciężarów; dawna machina oblężnicza do wyrzucania kamieni i rozbijania muru twierdzy.
Żórawi, Żurawi, właściwy żórawiowi, należący do żórawia; ż-ie noski = roślina bodziszek; ż-ie jagody = gatunek wrzosu; ż-ie oczy — p. Żórawnik.
Żórawiątko, Żurawiątko, młode żórawia, pisklę żórawie.
Żórawica, Żurawica, samica żórawia.
Żórawiec, Żurawiec, żóraw; rodzaj rośliny; przen., człowiek, lubiący włóczyć ś. po świecie.