![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_%C5%BB%C3%B3rawina.png/80px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_%C5%BB%C3%B3rawina.png)
Żórawina, Żurawina, roślina z rodziny borówkowatych, rosnąca wśród mchów torfowych, o jagodach czerwonych, kwaśnych, jadalnych (fig.); jagoda tej rośliny.
Żórawinny, Żórawinowy, Żurawinny, Żurawinowy, dotyczący żórawiny (rośliny); zrobiony z żórawiny (owocu).
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_%C5%BB%C3%B3rawios%C4%99p.png/90px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_%C5%BB%C3%B3rawios%C4%99p.png)
Żórawiosęp, Żurawiosęp, ptak drapieżny z rzędu sokołowatych, sekretarz (fig.).
Żórawiowaty, Żurawiowaty, podobny do żórawia; w lm., ż-e, rząd ptaków grzebieniowców.
Żórawiowy, Żurawiowy — p. Żórawi.
Żórawka, Żurawka, rodzaj gry towarzyskiej, staropolskiej.
Żórawnik, Żurawnik, skamieniałość w kształcie oczu żórawich, oczy żórawie, gieranit.
Żrawość, własność tego, co jest żrawe, żrące.
Żrawy, żrący, gryzący.
Żrący, który żre; mający własność przeżerania, t. j. utleniania gwałtownego, gryzący, palący: ż. kwas, ż. ogień; ż-e łzy — gorzkie.
Żreć, jeść chciwie, łapczywie, pożerać; niszczyć przez gwałtowne utlenianie, przeżerać, trawić, gryźć, palić, przepalać; przen., martwić, trapić, wyniszczać siły duchowe: gniew, smutek go żre; ż. ziemię, piasek = umrzeć i być pogrzebanym; ż. ś., być pożeranym; żreć siebie wzajemnie; przen., kłócić ś., sprzeczać ś., gryźć ś.; przen., frasować ś., martwić ś., tracić siły duchowe w jakiej namiętności: ż. ś. w gniewie, w rozpaczy.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/46/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_%C5%BBuaw.png/70px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_%C5%BBuaw.png)
Żuaw, fr., żołnierz wojska w Algierze, złożonego z krajowców pod dowództwem oficerów Francuzów (fig.).
Żuawi, fr., właściwy żuawowi, odnoszący ś. do żuawów.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_%C5%BBuawka.png/70px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_%C5%BBuawka.png)
Żuawka, fr., krótki damski kaftanik wierzchni bez rękawów, nie dostający do stanu, otwarty z przodu, figaro (f.).
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e3/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_%C5%BBubr.png/140px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_%C5%BBubr.png)
Żubr, zwierzę ssące z podrzędu przeżuwających, z rodziny pochworogich, z podrodz. bydła, mieszka w Europie tylko w puszczy Białowieskiej, gdzie go dawniej zwano turem, oraz w Ameryce Północnej, pod nazwą bizona (fig.); przen., ziemianin przestarzałych, krańcowo konserwatywnych pojęć i przekonań.
Żubrować — p. Zubrować.
Żubrowy, Żubrzy, właściwy żubrowi, dotyczący żubra.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/30/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_%C5%BBubr%C3%B3wka.png/100px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_%C5%BBubr%C3%B3wka.png)
Żubrówka, roślina z rodziny traw, służąca za pokarm żubrom, turówka (fig.); wódka, pędzona na tej trawie.
Żubrzę, małe żubra.
Żubrzy — p. Żubrowy.
Żubrzyca, samica żubra.
Żubrzyk, mały żubr, młody żubr.
Żubrzyna, mięso żubra.
Żuchać, żuć pomału z powodu twardości pokarmu a. braku zębów.
Żuchel, kęs, kawał.
Żuchelek, zdr. od Żuchel.