Żółcistość, przymiot tego, co jest żółciste.
Żółcisty, pełen żółci, goryczy; zgryźliwy, gniewliwy, złośliwy, zrzędziarski.
Żółciuchny, Żółciuteńki, bardzo żółty, zupełnie żółty.
Żółciuteńki — p. Żółciuchny.
Żółcizna, kolor żółty, barwnik żółty.
Żółć, ciecz gorzka, żółtawa, zbierająca ś. w pęcherzyku żółciowym w wątrobie i wylewająca ś. do jelit podczas trawienia; gorycz, gorzkość; przen., gniew, złość, irytacja; człowiek bez ż-i = nie umiejący ś. gniewać, łagodny; myślałem, że mnie ż. zaleje = uniosłem ś. gniewem; świat go ż-ą napawał = gniewał, rozgoryczał; ż. smolna = woda o nieprzyjemnym zapachu, gęsta, kwaśna, koloru ciemno-brunatnego, wydzielająca ś. podczas pędzenia smoły.
Zółklina, pożółknienie, żółtość, na czym powstała.
Żółknąć, Żółknieć — p. Żółcieć.
Żółna p. Żołna.
Żółtaczek, ptak śpiewający, zębodzioby, z rodziny gajówek.
Żółtaczka, zabarwienie całej skóry na kolor cytrynowo-żółty, występujące przy różnych chorobach, np. przy katarze kiszek z zajęciem wątroby, zapaleniu wątroby, kamieniach żółciowych, żółtej febrze.
Żółtaczny, odnoszący ś. do żółtaczki, chory na żółtaczkę.
Żółtak, rodzaj grzyba jadowitego.
Żółtawo, przysł., nieco żółto, wpadając w kolor żółty.
Żółtawy, nieco żółty, wpadający w kolor żółty.
Żółtek — p. Żółtko.
Żółtko, Żółtek, środek jaja, otoczony białkiem, żółtego lub żółtawo-zielonego koloru, jądro komórki jajowej.
Żółtkowy, odnoszący ś. do żółtka.
Żółtnik, pierwiastek, znajdujący ś. w żółci, w odchodach, a czasem w moczu, w krwi i pocie.
Żółto, przysł., z żółtym kolorem, mając żółty kolor; ma ż. w dzióbku = jest głupi smarkacz.
Żółtoblady, mający kolor jasny żółty, żółtawy.
Żółtobrudny, brudny i żółty, ciemno-żółty.
Żółtobrzuch, mający żółty brzuch; pasibrzuch, smakosz; hołysz, obdartus, zwłaszcza nadęty.
Żółtobrzuchy, mający żółty brzuch; dogadzający brzuchowi, smakoszowski.
Żółtochrom, farba żółta, używana w malarstwie i farbiarstwie, dająca bardzo trwały kolor.
Żółtocytrynowy, w kolorze cytryny, żółty.
Żółtoczerwony, ognistej farby, w żółty kolor wpadający.
Żółtodrzew, roślina z rodzaju strączynu.
Żółtodzioby, mający żółty dziób; właściwy żółtodziobowi, smarkaczowski.
Żółtodziób, mający jeszcze żółto w dziobie, głupiutki, smarkacz, dzieciak zarozumiały, fąfel.
Żółtodzióbek, zdr. od Żółtodziób.
Żółtofarbownik, roślina, której liście farbują na żółto.
Żółtogłowy, mający żółtą głowę.
Żółtogorący, jaskrawo żółty, żółto-czerwony.
Żółtogrzywy, mający żółtą grzywę.
Żółtokasztanowaty, żółty i kasztanowaty.
Żółtokłosy, żółcący ś. kłosami, mający kłosy żółte.
Żółtokrusz, kruszec twardy żółtego pospolicie koloru, ma w sobie miedź, żelazo, siarkę i arszenik.
Żółtoniebieski, żółty, wpadający w błękitny.
Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 3.djvu/688
Ta strona została przepisana.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a0/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_Tom_3.djvu/page688-1024px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_Tom_3.djvu.jpg)