Zazdybać, zdybać, nadybać, napotkać, zastać, zajść nagle kogo.
Zazdzierg — p. Zadzierzg.
Zazdziergnąć — p. Zadzierzgnąć.
Zazębiać, dok. Zazębić; wpuszczać wystającą część, czyli ząb, jednej sztuki a. przedmiotu, w zagłębienie drugiej; z. ś., tak pasować wzajemnie do siebie, że zęby jednego przedmiotu wchodzą w zagłębienia drugiego (np. o kołach zębatych); przen., ściśle wzajemnie zależeć od siebie, uzależniać ś. wzajemnie od siebie, mieć ścisły związek między sobą.
Zazębić — p. nied. Zazębiać.
Zazębienie, rzecz. od Zazębić; zęby u trybów, u kół zębatych itp.
Zazgrzytać, Zazgrzytnąć, zacząć zgrzytać, odezwać ś. zgrzytem, zgrzytaniem zagłuszyć.
Zaziajać się, zmęczyć ś. aż do, utraty oddechu, zadyszeć ś., zatchnąć ś., zziajać ś.
Zaziąbić — p. Zaziębić.
Zaziąbnąć — p. Zaziębnąć.
Zazieleniać, dok. Zazielenić; pokrywać barwą zieloną, zafarbowywać na zielono; z. ś., pokrywać ś. barwą zieloną; okrywać ś. zielenią, liśćmi, okrywać ś. zielenią, roślinnością, umajać.
Zazielenić — p. nied. Zazieleniać.
Zazielenieć, zazielenić ś.
Zazieleniwać, zazieleniać.
Zazierać, dok. Zajrzeć; zaglądać; zwracać na co spojrzenie, aby dojrzeć; z. komu w oczy = patrzeć w oczy śmiało a. zalotnie; śmierć mu w oczy zajrzała = jest blizki śmierci; z. dokąd = zachodzić, aby zobaczyć, co ś. tam stało; z. do kogo = zachodzić, wstępować do niego na chwilę; dostrzegać, spostrzegać.
Zaziewać, zacząć ziewać, poziewać.
Zaziębiać, dok. Zaziębić; przenikać zimnem; z. ś., dostawać przeziębienia, przeziębiać ś.
Zaziębić — p. nied. Zaziębiać.
Zaziębienie, szereg chorobliwych objawów, powstających skutkiem raptownego ochłodzenia jakiej części ciała przez wpływ z zewnątrz.
Zazięblina — p. Zaziębłość.
Zaziębłość, Zazięblina, właściwość tego, co zaziębło; zamróz w ciele, miejsce zaziębione w ciele.
Zaziębły, przeniknięty zimnem, zaziębiony; ścięty zimnem, zakrzepły, ostygły, zastygły.
Zaziębnąć, przejść zimnem, zaziębić ś., przeziębić ś.
Zazimować, zostać gdzie na zimę, przepędzać gdzie zimę; zachować, zatrzymać na zimę, przezimować, opatrzyć na zimę.
Zazionąć, owionąć, objąć tchem, ozionąć.
Zazłacać, dok. Zazłocić; pokrywać pozłotą, pozłacać.
Zazłocić — p. nied. Zazłacać.
Zaznaczać, dok. Zaznaczyć; znak robić na czym, oznaczać, naznaczać; przen., mówiąc lub pisząc, zwracać uwagę, kłaść nacisk na pewien przedmiot.
Zaznaczyć — p. nied. Zaznaczać.
Zaznać — p. nied. Zaznawać.
Zaznajamiać, dok. Zaznajomić; zapoznawać kogo z kim, obznajmiać kogo z czym; z. ś., poznawać ś. z kim, obznajmiać ś. z czym.
Zaznajomić — p. nied. Zaznajamiać.
Zaznawać, dok. Zaznać; dowiadywać ś., zasięgać wiadomości o czym a. o kim; zapoznawać, zaznajamiać kogo z kim; odczuwać, doznawać, doświadczać.
Zazuć — p. nied. Zazuwać.
Zazuwać, dok. Zazuć; zaciągać z tyłu trzewik, wzuwać.
Zazuwisty, Zazuwny, mogący być zazutym.
Zazwać — p. nied. Zazywać.
Zazwyczaj, przysł., zwykle, najczęściej, przeważnie.
Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 3.djvu/571
Ta strona została przepisana.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a0/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_Tom_3.djvu/page571-1024px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_Tom_3.djvu.jpg)