Wytapiać, dok. Wytopić; pozbawiać życia przez utopienie pewnej liczby istot; topiąc w ogniu, oddzielać części, dające ś. roztopić, od nietopliwych, wypławiać: w. tłustość, w. kruszce z rudy; w. ś., topniejąc oddzielać ś. od części nietopliwych, wypławiać ś.
Wytarać, wytarzać.
Wytarabanić, wybić jaką melodję na bębnie, odegrać co bez czucia; wyprawić precz, zniewolić do wyjścia; w. ś., wyjść, wynieść ś.
Wytargać, Wytargnąć, targnąwszy, pociągnąwszy gwałtownie, wyrwać, wydrzeć; w. kogo, np. za uszy, za włosy, mocno i wielokrotnie pociągnąć; zrobić wycieczkę na nieprzyjaciela, wypaść zbrojno ze swego kraju w granice nieprzyjacielskie, zrobić wycieczkę z obleganej twierdzy.
Wytargować, targując ś., otrzymać co za niższą cenę, wymóc obniżkę ceny; przen., z trudnością co otrzymać, uzyskać, wyrobić z trudem; w. ś., ukończyć targi dla uzyskania zniżki ceny.
Wytarmosić, wytrząść, wytargać kogo, zwłaszcza za włosy, wyczubić.
Wytarty, tarciem oczyszczony, wygładzony; tarciem nadpsuty; w-e czoło = człowiek bezczelny, bezwstydnik, cynik.
Wytarzać, tarzając wywalać, wytrzeć; ukończyć długie tarzanie kogo a. czego w czym; w. ś., tarzając ś., wywalać ś., zawalać ś., wytrzeć ś., natarzać ś.
Wytatarować komu skórę = obić kogo, wytuzować, oćwiczyć, wychłostać.
Wytchnąć, odpocząć.
Wytchnięcie, Wytchnienie, krótki odpoczynek po znużeniu; bez w-a = nieustannie, niezmordowanie, niezmęczenie.
Wytemperować, wszystko zatemperować; ułagodzić, przyprowadzić do zastanowienia, do rozumu.
Wyterlikać, wyrazić trelującym głosem a. śpiewem; wytrelować.
Wyterminować, wysłużyć czas naznaczony na naukę u rzemieślnika a. kupca, np. o uczniu, chłopcu; w. kogo, wyzwolić na czeladnika po odsłużeniu pewnego czasu; w. kogo skąd = wyrugować, wypędzić, wywłaszczyć, wykwitować.
Wytępiać, dok. Wytępić; czynić tępym, stępiać; w. kogo, co, wyniszczać, wymordowywać, wygładzać do szczętu, wygubiać, wypleniać do ostatka; w. ś., stawać ś. tępym, tępieć; wymordowywać ś. wzajemnie, zabijać do ostatniego.
Wytępiciel, ten, który wytępia.
Wytężać, natężając wyprężać, silnie natężać, robić co z wysiłkiem: w. umysł, pamięć, wzrok, słuch; w. ś., silnie ś. natężać, wysilać ś.
Wytkać, Wytknąć, p. nied. Wytykać.
Wytknąć — p. nied. Wytykać.
Wytleć, wypalić ś. do ostatka, wypaliwszy ś. wygasnąć.
Wytlić, sprawić, ażeby ś. co wypaliło, wypalić, wygasić.
Wytłaczać, dok. Wytłoczyć; tłocząc, gniotąc, prasując, odłączać jedne cząstki od drugich, zwłaszcza płynne od stałych: w. wino, sok, olej; tłocząc, uderzając, gniotąc, odciskać jakiś znak na czymś miękkim; odbijać na tłoczni drukarskiej, drukować; w. co czym, tłocząc, pchając, wypełniać, wypychać, napychać szczelnie; tłocząc, depcąc niszczyć, tratować, wydeptywać.
Wytłoczny — p. Wytłoczysty.
Wytłoczyć — p. nied. Wytłaczać.
Wytłoczynowy, Wytłoczynny, odnoszący ś. do wytłoczyn.
Wytłoczyny, coś z czego wytłoczonego; słód, z którego wyciąg-
Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 3.djvu/431
Ta strona została przepisana.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a0/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_Tom_3.djvu/page431-1024px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_Tom_3.djvu.jpg)