Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/86

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Pijanica, wstrętny pijak, pijaczysko.

Pijaniusieńki, Pijaniuteńki, zupełnie pijany.

Pijany, ten, który ś. upił trunkiem, stracił władzę fizyczną i moralną przez odurzenie ś. napojem, nietrzeźwy; p. jak bela, jak sztok = zupełnie pijany; gdy ci dwaj rzeką, żeś p., możesz iść spać bez nagany = trzeba ulegać namowom, sądom ludzkim; trzymać ś. jak p. płotu = upierać się przy czym; upojony, zaślepiony, odurzony, olśniony: p. dumą, szczęściem; po pijanemu uczyniony, z pijaństwa wynikły: p. swar; po p-emu, przysł., nietrzeźwo będąc pijanym, upiwszy ś., odurzywszy ś. trunkiem.

Pijaństwo, skłonność do nadużywania mocnych, napojów, trunków; opilstwo, nałóg upijania ś., alkoholizm.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Pijar.png

Pijar, łć., członek zakonu pod nazwą Zgromadzenia szkół pobożnych, oddanego kształceniu młodzieży i podnoszeniu oświaty krajowej (fig.); inaczej Pijarów nazywają: patres piarum scholarum, dosłownie: ojcowie szkół pobożnych.

Pijarski, przym. od Pijar.

Pijatyka, nadmierne picie trunków w towarzystwie, uczta pijacka.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Pijawka.png

Pijawka, rodzaj pierścienicy z jedną lub dwiema przysawkami (f.); przen. o człowieku: wyzyskiwacz, zdzierca, lichwiarz.

Pijusp. Pijak.

Pijuskap. Piuska.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Pik.png

Pik, fr., czarny kolor w kształcie listka na kartach do gry (fig.).

Pik!, — wykrz. wyrażający ukłócie, stuknięcie; p.! p.! = miarowe stukanie, kłócie (serce p.! p.!).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Pika.png

Pika, broń ręczna, długie, drzewce zakończone ostrym żelaznym grotem, włócznia, spisa, dzida (fig.); mocna, gęsta tkanina bawełniana; wsadzić komu p-ę = dokuczyć mu.

Pikaćp. dok. Piknąć.

Pikada, fr., linja, wytknięta szeregiem tyczek.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Pikador.png

Pikador, hiszp., w hiszpańskich walkach byków: uczestnik walczący konno z włócznią (piką) w ręku (fig.).

Pikanterja, fr., dowcip uszczypliwy; dowcip nieprzyzwoity, nieskromny, lubieżny, pieprzny, tłusty.

Pikantny, fr., korzenny, pieprzny, ostry, szczypiący; zaostrzający ciekawość; drastyczny, nieprzyzwoity, lubieżny.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Pikelhauba.png

Pikelhauba, nm., kask, noszony przez wojsko pruskie, zakończony na szczycie ostrym grotem (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Pikier.png

Pikier, fr., to samo co roztrucharz, dojeżdżacz na łowach (fig.).

Pikierek, żartob., filut.

Pikieta, fr., mały oddział żołnierzy, stojący na czatach lub w pobliżu straży, aby ją wzmocnić w razie potrzeby, placówka; rodzaj gry w karty: rumel p.

Pikinjer, nm., żołnierz piką zbrojny.

Pikle, ang., młode jarzynki za-