Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/87

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


marynowane w occie z korzeniami.

Piknąć, nied. Pikać; uderzyć czymś szpiczastym, ostro zakończonym, np. piką, szpilką; ukłuć, kolnąć, uderzyć, puknąć, zakołatać, zastukać; p-ęło mi serce, to mię p-ęło = dotknęło boleśnie; zaniepokoić, ostrzec przed czymś grożącym; coś mię p-ęło = zaniepokoiło, zwróciło moją uwagę.

Piknik, ang., uczta składkowa, towarzyska zabawa składkowa, wycieczka składkowa w celu i wspólnej zabawy.

Piknometr, gr., przyrząd do mierzenia gęstości płynów a. do oznaczania właściwego ciężaru ciał.

Pikolo, wł., mały; w Niemczech: wyrostek, posługujący w zakładzie jadłodajnym; moneta zdawkowa włoska.

Pikot, fr., minerał, czarna albo brunatna odmiana spinelu.

Pikoty, fr., drobne oczka, swobodnie odstające wzdłuż jednego boku ważkiej koronki nicianej.

Pikować, fr., kłuć, drażnić, dojmować, docinać, dogryzać komu; wzorzysto przeszywać materjał podwójny, przełożony watą, barchanem i t. p.

Pikrat, gr., sól, powstająca z połączenia kwasu pikrynowego z jakim innym związkiem chemicznym.

Pikrolit, gr., minerał, odmiana serpentynu.

Pikromel, łć., inaczej cukier żółciowy, słodko-gorzka substancja zielonawego koloru, dobywana z żółci zwierzęcej.

Pikrynowy gr. kwas = związek węgla, azotu, wodoru i tlenu, żółty barwnik, wybuchający gwałtownie, używany do wyrobu wielu materjałów wybuchowych.

Pikryt, gr., rodzaj skały wybuchowej.

Piktografja, gr., pismo obrazowe, rodzaj pisma ideograficznego.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Pikulina.png

Pikulina, wł., flecik wyższy o oktawę od zwykłego fletu (fig.).

Pilada, łć., słup, filar, przy którym w ujeżdżalni lub na torze wyścigowym uczą biegać konie na linkach.

Pilar, łć., słup, rozdzielający dwa konie w stajni.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Pilarz.png

Pilarz, rzemieślnik robiący piły; owad z rzędu błonkoskrzydłych (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Pilastr.png

Pilastr, fr., czworograniasty słup, wpuszczony połową lub większą częścią w mur, z którego wystaje, dla wzmocnienia tego muru lub jako ozdoba, filar (fig.).

Pilastrowanie, fr., szereg pilastrów, zdobiących a. wzmacniających ścianę.

Pilaw, Pilaf, pers., ulubiona wschodnia potrawa, złożona z tłustej baraniny, gotowanej z ryżem i polanej masłem.

Pilch, czes., skąpiec; zwierzę koszatka.

Pilić, naglić kogo do czego, popędzać kogo w robocie, pośpieszać.

Pilnie, Pilno, natychmiast, koniecznie, niezbędnie, gwałtownie; z pilnością, starannie, dokładnie, z przejęciem ś., troskliwie, bacznie, pracowicie, usilnie, gorliwie.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Pilnik.png

Pilnik, sztabka stalowa z powierzchnią ponasiekaną do polerowania drzewa, do ścierania metalów i t. p. (fig.).

Pilnop. Pilnie; prędko, śpiesznie, bez zwłoki; p. mi = śpieszę ś., nagli mię.